Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Буслы на руінах

Кнопка отправить на печать

   На горцы стаяў разбураны мураваны касцёл. Купал на ім быў збіты снарадам, уваход разбураны бомбай, а перакручаныя дзверы віселі на адной завесе.
   На вуглу дзвюх тоўстых сцен касцёла атабарыліся буслы. Што прымусіла іх рабіць на руінах сваё гняздо, цяжка сказаць. Паблізу рос гонкі алешнік, і на адным з дрэў ляжала нават прылада для іхняга гнязда, але буслы аблюбавалі чамусьці руіны. Можа, яны не давяралі больш дрэвам, а можа, будавалі новае жыллё на руінах, як і людзі.
   Ад рання і да позняга вечара насілі дробныя галінкі і акуратна ўкладвалі іх на муры. Вясна была ў разгары, і птушкам трэба было спяшацца, каб паспець яшчэ абзавесціся сям’ёй.
   Раніцай ціхае надвор’е змяніў вецер. Цяпер буслы лёталі па чарзе: адзін ляцеў на здабыткі, а другі аставаўся вартаваць гняздо, каб вецер не сарваў яго, бо неаблежаныя галінкі падымаліся нават ад невялічкага павеву.
   Вецер мацнеў. Відаць было, як трывожыўся бусел: ён тупаў па краёчку гнязда і прыціскаў галінкі да сцяны.
(157 слоў)

Паводле А. Пальчэўскага.