Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Агеньчык

Кнопка отправить на печать

   Пятнаццаць гадоў я жыў недалёка ад плошчы, якую мінчане напачатку назвалі Круглаю. Штодзень не раз бачыў помнік, а пры ім неапісальнае полымя. Глядзеў на агеньчык, бачыў яго як кветку цеплыні, радасці жыцця. Бачыў знак памяці, знак патрэбы добрага спакою і творчага неспакою маёй зямлі, маім людзям. Да агеньчыка на плошчы ні разу не працягнулася рука нават тады, калі на дварэ было холадна. Я не дакрануўся да яго, калі са мною ішлі даўнія сябры і тыя, хто першы раз быў на плошчы Перамогі. Ён свяшчэнны.
   Агеньчык назвалі Вечны. Здаецца, прыдумаў гэту назву хтосьці вялікі, нават не меншы за адкрывальнікаў фізічных, біялагічных і іншых законаў.
   Я гляджу на агеньчык і думаю: яго пасылае нам сама зямля. Сама пакутніца пасылае агеньчык ад мільёнаў страчаных, ад сябе, змучанай, скапанай, вечна добрай і непараўнанай.
   Свяціся, агеньчык. Свяціся ты, Вечны.
(135 слоў)

Паводле Ф. Янкоўскага.