Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Творчасць Генрыха Бёля

Кнопка отправить на печать

   Генрых Бёль увайшоў у літаратуру ў канцы 40-х гадоў, хаця, па ўласным прызнанні, спрабаваў пісаць і раней, да вайны, але не друкаваўся. Пасля вяртання з вайны Бёль пачне займацца толькі літаратурай, і на ўсё яго творчае жыццё галоўнай стане тэма вайны, якую ён распрацоўваў у творах самых розных жанраў. Для яго, чалавека, які прайшоў складаны шлях ад салдата вермахта да пісьменніка-антыфашыста, вайна – гэта страшная, жорсткая, бесчалавечная з'ява, якая знішчае чалавека не толькі фізічна (і гэта для Бёля – не самае страшнае), але і маральна. I ў першую чаргу гэта маральнае знішчэнне зведала на сабе нямецкая нацыя, якая доўгі час не магла зразумець, чаму і як яна стала віноўніцай самай страшнай і знішчальнай вайны XX стагоддзя. У першым сваім рамане «Дзе ты быў, Адам?» (1951) Генрых Бёль апавядае пра трагічныя лёсы франтавікоў на зыходзе вайны, паказвае яе вачамі звычайнага салдата Файнхальса, імкнецца асэнсаваць лёс і ўчынкі чалавека на вайне, вызначыць ступень вінаватасці асобы і віны нямецкага народа, які «ператварыўся ў драпежніка і прынёс вайну многім народам, але і сам жа стаў ахвяраю». Творы Генрыха Бёля – гэта аналіз прычын «вялікай трагедыі краіны і абставін, якія стваралі маленькую трагедыю кожнага чалавека», гэта спроба асэнсаваць мінулае, разабрацца ў яго прычынах, вынесці яму прысуд, каб яно больш не паўтарылася. Аповесць «Цягнік прыйшоў своечасова» (1949), раманы «I не сказаў ніводнага слова» (1953), «Дом без гаспадара» (1954), «Більярд а палове дзясятай» (1959), аповесці «Хлеб ранніх гадоў» (1955), «Самавольная адлучка» (1964), публіцыстычныя артыкулы «Вернасць літаратуры руін» (1952), «Пісьмо маім сынам» (1985), публіцыстычная кніга «Здольнасць гараваць» (1986), апошнія раманы «Групавы партрэт з дамай», «Жанчына перад рачным краявідам» (1986) – усе гэтыя творы раскрываюць тэму вайны.
   Лёс любога пісьменніка так ці інакш адбіваецца ў яго творах. Гэта ў поўнай меры адносіцца і да твораў Генрыха Бёля.
   Выпрабаванні, якія наканаваў яму лёс, прымусілі задумацца над многімі пытаннямі мінулага і зрабіць іх праблемамі сваіх твораў. Яго ўдзел у вайне (а Бёль прайшоў усю вайну ад першага да агюшняга дня, ваяваў на тэрыторыі Польшчы, Францыі, Румыніі, Венгрыі, Савецкага Саюза і сам сказаў пра гэта: «Я гэтак жа вінаваты і гэтак жа невінаваты, як любы іншы, хто страляў на гэтай вайне...»), спроба дэзерціраваць з арміі, пагроза расстрэлу, амерыканскі палон – толькі частка выпрабаванняў, якія дазволілі яму зразумець бесчалавечнасць вайны, яе страшнае ўздзеянне на чалавека. Змена ўяўленняў чалавека пра дабро і зло, выпрабаванні сумлення, ступень вінаватасці асобы, яе маральны выбар, жаданне ці нежаданне асэнсаваць прычыны падзення ці ўзлёту чалавека заўсёды ў цэнтры ўвагі пісьменніка. Таму ён, у адрозненне ад многіх аўтараў, якія апраўдвалі радавога нямецкага салдата неабходнасцю выконваць загад, паказвае дэзерцірства героя з арміі як адзіна правільны маральны выбар (аповесць «Цягнік прыйшоў своечасова»). Генрых Бёль ніколі не забываўся пра свой акопны вопыт, памятаў пра сяброў, якія не вярнуліся з вайны, пра тых, хто чакаў франтавікоў дома. Ён бачыў пасляваеннае разбурэнне, галечу, у якой жылі людзі, і імкнуўся прааналізаваць у сваіх творах прычыны вялікай трагедыі нямецкага народа, тыя абставіны, якія прывялі да вайны, што забрала «мільёны людзей, спаленых, растаптаных, расстраляных, задушаных у газавых камерах...» («Дом без гаспадара»). Чалавек глыбока рэлігійны, Бёль, тым не менш, не прымае маралі непраціўлення злу, ён імкнецца ў сваіх творах абудзіць нянавісць да тых сіл, што пачынаюць войны, узнімае праблему ўсенароднай віны за паўтарэнне фашызму, патрабуе прызнання вінаватасці немцаў і нацыянальнага пакаяння.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!