Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Іпаліт Клімашэўскі

Кнопка отправить на печать

(1802-1875)


   Пісьменнік, педагог, бібліятэкар. Нарадзіўся ў мястэчку Капаткевічы на Мазыршчыне. У 1820-1822 гг. І 1826-1827 гг. вывучаў філасофію ў Віленскім універсітэце. У 1830 г. ён выдаў «Noworocznik Litewski na 1831» («Літоўскі каляндар на новы 1831»). Прымаў удзел у паўстанні 1830-1831 гг. Пасля падаўлення паўстання ў 1832 г. эмігрыраваў у Францыю. У 1841 г. разам з А. Астроўскім, В. Звіркоўскім і Ф. К. Гадэбскім заснаваў у Версалі таварыства Віленскай бібліятэкі і на грамадскіх пачатках стаў яе першым бібліятэкарам. Бібліятэка прызначалася для эмігрантаў з Польшчы, Беларусі і Літвы. Меркавалася, што яна стане асновай новага кнігазбору Віленскага ўніверсітэта замест закрытага царскімі ўладамі. Атрымала назву Версальска-Віленскай, або Польскай, бібліятэкі ў Версалі. Пачаткам кнігазбору сталі кнігі, падараваныя Астроўскім, Ф. Зельтнерам і іншымі, збор рукапісаў самога Клімашэўскага і разнастайных пісьмовых крыніц, якія датычыліся паўстання і жыцця эмігрантаў. На працягу 1841-1843 гг. Іпаліт Клімашэўскі надрукаваў некалькі інфармацыйных паведамленняў пра бібліятэку. Да 1847 г. у гэтай бібліятэцы было 4 тыс. тамоў, 2 апрацаваныя каталогі. У 1847 г. Клімашэўскі пачаў працаваць дырэктарам эмігранцкай школы ў прыгарадзе Парыжа Батыньёлі і адначасова стаў апекуном школьнай бібліятэкі, якая налічвала 2 тыс. тамоў і папаўнялася за кошт падараванняў, у тым ліку з кнігазбору Юзафа Крашэўскага. Намаганнямі Клімашэўскага ў 1849 г. школьная бібліятэка была аб’яднана з Версальска-Віленскай і рэгулярна папаўнялася з пазнанскіх кнігарняў; ахвяравалі ёй свае кнігі I. Лялевель і інш. У 1865 г. яна налічвала 21 383 тамы, 5 тыс. малюнкаў і гравюр, 2 тыс. геаграфічных карт і больш за 500 рукапісаў. У 1874 г. з-за адсутнасці памяшкання бібліятэку вырашылі перавезці ў Польшчу ў г. Курнік да кнігазбораў Дзялынскіх. Пасля смерці Клімашэўскага гэты намер ажыццявіў яго пераемнік А. А. Рупрэхт, які ў хуткім часе і сам памёр. У 1880 г. бібліятэка перайшла да ўласнікаў Курніка Замойскіх, якія ў 1925 г. стварылі так званы Курніцкі фонд і перадалі яго дзяржаве. У 1953 г. гэта бібліятэка ўключана ў склад бібліятэк Польскай акадэміі навук, рукапісы з батыньёльскіх збораў захоўваюцца ў Нацыянальнай бібліятэцы ў Варшаве.
 


З кнігі «Мысліцелі і асветнікі Беларусі»