Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Іван Пташнікаў - Лонва

Кнопка отправить на печать

   У аповесці Івана Пташнікава «Лонва» перад намі праходзіць звычайнае жыццё звычайных людзей на сваёй зямлі. Жыццё з яго радасцямі і трывогамі, высокімі парываннямі і горкімі расчараваннямі, жыццё, у якім ёсць любоў да роднай зямлі, мара пра хараство, пра шчасце, светлае і шчырае каханне, у якім ёсць таксама і смерць, чалавечы боль, трывога, грубасць, хцівасць. I няхай сабе розныя бакі жыцця ў творы падаюцца пакуль што як бы эскізна, не ва ўсёй глыбіні сплаўленыя ў адзінае арганічнае мастацкае цэлае. Каштоўны сам падыход мастака да жыцця, такое ўспрыманне і бачанне яго, дзе адчуваецца, з аднаго боку, любоў аўтара да жыцця, да чалавека, унутранае імкненне падаць жыццё ва ўсім яго аб’ёме, захапленне непаўторным хараством роднай прыроды, з другога – здольнасць бачыць, адчуваць драматызм і трагізм жыцця – у самых звычайных, штодзённых з’явах і фактах, у чалавечых лёсах. Драматызм і трагізм нараджаюцца з разумення складанасці жыцця наогул, з усведамлення складанасці і супярэчнасці кожнага чалавека, невытлумачальнасці – часта – яго ўчынкаў і паводзін. Трагізм вынікае з падзей мінулай вайны, імі народжаны. Водгулле вайны ў аповесці чуецца ўвесь час. Яе перажылі ўсе героі-персанажы аповесці; яна жыве ў іх сэрцах, свядомасці, у іх побыце, моцна ўплывае на паводзіны, шмат у чым вызначае характар узаемадачыненняў.
   Прысутнасць вайны ў аповесці «Лонва» падкрэслівалі рэцэнзенты. У прыватнасці, Р. Бярозкін пісаў: «У «Лонве» ўсё яшчэ дыхае вайною». I далей: «...Аповесць, па сутнасці, уся пра гэта – пра вынесеныя з агню, аплачаныя крывёю непераходныя маральныя каштоўнасці. Пра народ, які і мужны, і непахісны, і чалавечны, і добры. Пра ўласцівы чалавеку працы «інстынкт неадзіноцтва», пра тыя савецкія, сацыялістычныя формы жыцця, якія народ душэўна абжыў, лічыць непарушна сваімі і дзеля якіх ён ішоў на ахвяры, на смерць...»

 


Серафім Андраюк

Крыніца: Пташнікаў І. Збор твораў. У 4 т. Т. 1. Раман; Апавяданні / Прадмова С. Андраюка. – Мінск.: «Мастацкая літаратура», 1990. – 478 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!