Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ян Баршчэўскі - Размова хлопаў

Кнопка отправить на печать

От то мае вы браціхны,
Хоць не адной маціхны,
Скажу я вам адну рэч,
А хто не уверыць – пайшоў прэч.

Калісь французская сіла
З-за Нёмана наступіла;
Стала і нас карціць,
Як бы то Польшчу звараціць.

А мы сядзім ціха,
Покуль прынесла ліха.
Яны ў наш двор,
Ну-тка і мы дзяліць здор.

А так мяса наварылі,
Што б мы іх угаварылі
Свірны у дварах паразбіваць,
Паноў у лес паразганяць.

Першы Хам сеў за стол,
Глядзіць у кут, як сакол;
А як ногі разапрэць,
То хоць шасцярнёю едзь.

А як зачаў гадаць
І рэч распрастраняць –
Яны раты паразявалі
І вушы панастаўлялі.

"– Дзецюкі! Худа нам жыць!
Пакіньма прыгон служыць!
Зробім вольнасць і урэч
Нас ураднік не будзе сеч!

Ці мы людзі не такія?
Што нам пагрозы усякія?!
Ідзеш у двор і баішся,
Пакуль к пану прыступішся.

Да яшчэ на том не канец:
Палажы на стол дзесяць яец.
І так яшчэ страх бярэ,
Што мой панок запяе.

Э! Ужо з таго не лады,
Худыя нашы гады.
Помніце вы, дзецюкі,
Тыя вякі, як жывалі палякі?!

Што то за паны бывалі!
Нас у некруты не бралі;
А розуму у іх ці мала?
Хоць чупрынка зверху мала,
Хоць валасоў на лбу нет,
Да ўжо вусы на ўвесь свет!

А як харашо хадзілі!
Сукні,бы жар, насілі,
Два рукавы красныя,
А два ззаду запасныя.
А заднія палы у тых паноў –
Цяперашнія шыюць па семера штаноў!

А гэтыя і самі згалелі
І нас з душамі паелі!
От, бачыце вы, дзеці,
Якія цяпер паны на свеце.
Трэба нам за калы брацца,
Старой Польшчы дабівацца".

Як гэтак Хам сказаў,
Усім ахвоты дадаў.
Першы Даніла,
У каторага вялікая сіла,
Сказаў:"Хоць мне паб’юць штаны,
Ды ужо не будуць паны".

А так пілі і гулялі,
Разам паноў разбівалі.
Цыну і срэбра браў як хто мог,
Каб абліць дуду і рог.

Сукні бралі на вяроўкі,
Што б пашыць жынкам шнуроўкі,
А так скора завярнулі,
Дворы ў пусткі абярнулі.

 

Крыніца: Беларуская літаратура: Хрэстаматыя. Частка першая. (Другая палова XVIII – першая палова ХІХ стст.). Дапаможнік для польскіх студэнтаў па спецыяльнасці “Беларуская філалогія” / Склад. М. Хаўстовіч. – Мн.,
2006. – 224 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!