Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ян Баршчэўскі - Падарожжа

Кнопка отправить на печать

Я ў дарозе! Ў сонцы — гоні!
Фурман лейцы ўскіне з маху,
I — звініць званок па шляху,
Мчацца сокаламі коні!

Ледзь лаўлю я вёрсты вокам.
Міма — нівы, хаты сёлаў.
З-пад капытаў — гром, з-пад колаў
Пыл услед клубком высокім!

Вечар. Выйшлі ў неба зоры.
Халадок нам лашчыць твары.
Змрок ахутвае абшары,
Серабром між ніў — азёры.

Жураўлёў ляціць грамадка,
Села ў лог — у змроку тоне.
Ноч яе прыспіць на лоне,
Бы дзяцей уласных матка.

Не засну я. Дні былыя
Промень памяці вяртае.
Быццам кнігу, зноў гартае
Сны дзяцінства залатыя.

Думкі рояцца ў прасторы.
Бачу добра сэрца вокам
Хвілі ўсе мае за змрокам —
Мне яны зіхцяць, як зоры.

Вочы любай, шэпты гаю,
На світанні развітанне,
I сяброўства, і каханне —
Я ў адзін вянок сплятаю.

Там майго юнацтва мроя.
Свеціць ранішняй расінай,
Аж пакуль сваёй часінай
Не спадзе з маёй зарою.

Выплыў месяц з-за вярбіны
I заліў балынак сваёю
Белізною незямною —
Крыж адкрыў во ля даліны.

О магілка! Шлях канечны
Падарожнага, што мроі
Тут схаваў у супакоі.
Ён знайшоў начлег тут вечны!

Чую — гром! Бы ў небе брама
Расчынілася! Віхура!
Дождж і град! Бушуе бура
Ў лесе і ў душы таксама.

Цемра — дзе тут гай, дзе гоні?
І ці цэлы ў колах спіцы?
Скрозь грамы і бліскавіцы
Мчацца сокаламі коні!

1839—1841

 

Крыніца: Літаратура Беларусі ХІХ стагоддзя: анталогія / укладальнікі: К. А. Цвірка, І. С. Шпакоўскі, К. У. Антановіч — Мінск: Беларуская навука, 2013. — 862 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!