Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

 

 Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Дзіўны кій

Кнопка отправить на печать

   Калісьці ў багатага чалавека служыў малады, працавіты і пачцівы парабак Алёшка. Гады тры служыў ён дбайна, атрымаўшы за ўсю сваю працу толькі тры талеры, і пайшоў з імі шукаць іншае службы. Ішоў і марыў пра тое, што, калі б меў многа грошай — дапамог бы бедным і няшчасным.  

   Па дарозе сустрэў спачатку жабрака, потым калеку і, нарэшце, старца. І ўсім даў па талеру. Старац Алёшку даў кій, які служыў яго старасці, наказаўшы Алёшку падняць канец кія, якім абапіраешся на зямлю, да неба — і зробіцца тое, што ён пажадае. Сказаў — і імгненна знік.  

   На шляху Алёшкі паўстаў страшны пажар у пушчы. Падняў Алёшка кій — і ачах пажар, нібыта вадою заліты. Уратавалася ўсё жывое, дзіваваліся людзі.  

   Потым чароўным кіем выклікаў шчодры дождж і ажывіў засмяглую зямлю.  

   І накіраваўся ў далёкую краіну, у якую страшны чарнакніжнік заслаў злых духаў і ператварыў яе ў пустэльню.  

   На яго шляху сустрэліся па чарзе тры асілкі — Дубіна, Пруд і Гарыня — лёкаі Вялікага Чарнакніжніка. Страхотныя былі тыя асілкі, яшчэ страшнейшымі былі іх справы: апошні магут збіраў горы і скалы ў адно месца і, стаўляючы іх адна на адну, будаваў мур, які быў вышэй за аблокі. Усіх гэтых асілкаў-лёкаяў перамог Алёшка і прыйшоў нарэшце ў зачараваную краіну, дзе ўсё было мёртвым і скамянелым.  

   Алёшка падняў кій у неба — павеяў лагодны ветрык, неба распагодзілася, разлілося вясенняе святло; зашумеў лес, ажылі дрэвы, зазелянелі пекнымі барвамі; загучалі птушыныя песні; людзі, што былі падобныя на камяні, уздымалі рукі і вочы да неба... Хутка ўвесь гэты край заквітнеў.  

   Алёшка добра там пажыў, ажаніўся з пекнай і багатай князёўнай. Вызваліў ён увесь край ад няшчасця і сам стаў шчаслівым.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!