Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Янка Сіпакоў - Развітанне

Кнопка отправить на печать

Заключная балада


Прабачце, даўнія стагоддзі,
Што патрывожыў я ваш пыл,
Што, абмінуўшы змрок магіл,
На веча вашае прыводзіў
Сваіх сяброў – з той далячыні,
Што светла мроілася вам,
Што вашым снілася сынам,
Як сніцца лета ў зімняй стыні.
Мы пасядзелі,

як схацелі,

Пагаварылі,

як змаглі.

Раздзьмуўшы нанава вуглі,
Ля вашых вогнішчаў напелі.
Ваш боль,

ваш сум не абміналі

I вашу радасць перайшлі...
I дні – стагоддзямі міналі,
Стагоддзі – нібы дні прайшлі.
I вось яна,

часіна тая.

Калі развітвацца пара:
Камяк у горле – як гара,
Сляза – шчымлівая такая.
Бывайце ж, даўнія стагоддзі.
Мы зноў вяртаемся ў свой час,
Дзе над галовамі у нас,
Як радасць, сонца светла ходзіць...

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!