Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Янка Лучына - Стары ляснік

Кнопка отправить на печать

− Паночку, даражэнькі, дай пораху крышку,
Калі маеш увагу на старога Грышку!..
От ліха наляцела! прыйшло на астатак:
Найлепшае заўчора з нашых жарабятак
Мядзведзь − падла... ды каб жа ваўкі яго з'елі! −
Задушыўшы ў лесе, кінуў каля елі!..
А Божа ж мой!, от быў бы конь цераз два годы,
А цяпер што? − нічога акром адной шкоды!
Дай пораху, паночку! −
Так стары, чуць жывы
Прасіў пана даўнейшы са двара мыслівы.
− Што ж тут порах паможа?
− Каб раз здох маруха,
Яго я пачастую са стрэльбы у вуха!
− Чы ты, Грышка, звар'яцеў?
− Не! − дзякаваць Богу!
− Як жа ж ты на мядзведзя?.. Ледзьве цягнеш ногі,
Як бы ў ліхаманцы, скачуць табе рукі.
− I сам я гэта знаю... Калі ж плачуць ўнукі,
Ды й гоманам вялікім поўна наша хатка.
Каб пан відзеў, якое было жарабятка!
I доўга, й шырока, і крэпка у карку,
Сама гэты конь быў бы нам у гаспадарку!..
Не дарую!., мядзведзю павыцягну жылы!
Каб не меў я спакою і сярэдзь магілы,
Калі будзе без кары то насенне ўражжа!!!
Чы ён мне шкуру злупіць, чы сам, шэльма, ляжа!
− Ды ты ж хіба са стрэльбай даўно не меў дзела?
− Лет з пятнаццаць, як старасць маю сілу з'ела!
− Што ж цяпер ты ўздумаў? − ты ж старэй ад хрэна,
Страляючы, не ўцэліш і ўкапу сена.
− Скуль пан знае?.. Аднача ж я лічу на гэта,
Што маруху патраплю перавесць са света.
Не глядзі, пан, што гарбом мне сагнула спіну;
Вымяркую ў вуха чы ў лоб, ў серадзіну!
− Ды ты хіба сягоння блёкату аб'еўся?..
Куды ж розум даўнейшы у цябе падзеўся?..
Мерыш сілы старый Бог знае якой мерай!
− Дай пораху, паночку, бо пайду з сякерай!
− Ось мы лепей іначай гэту скончым справу:
На мядзведзя скора устроім аблаву!..
− А, крый божа! не трэба, паночку, не трэба!
Ён уцячэ з аблавы!.. Не скаштую хлеба,
Спаць не буду, пакуль жа не заб'ю маруху,
Паку ль чорну на зямлю не выпушчу юху,
Пакуль шкуру ў нашай не развешу хаце:
Ось! − гэта для вас, дзеткі, па нашай утраце.
Ён уцёк бы з аблавы, як піць даць, паночку.
Да жарабятка прыйдзе на трэцюю ночку,
А я і прыпільную!!!
− Проста жаль старога!..
Слухай, Грышка! − каб дзеткі не плакалі многа,
Дарую жарабятка ад сівой кабылы!..
Бяры й успакойся!
− Да самай магілы
Буду Бога за вас прасіць, ясны пане!..
Каб вам і вашым дзеткам даваў панаванне
За вашудля нас, бедных, добрую натуру,
Ды й пану ж ад мядзведзя прывалаку шкуру.
− Як та шкуру? − якую?..
− Ды з яго, халеры,
Жаль бо нейкі вялікі еў мяне без меры,
Яго я звесці кляўся, пакляўся на душу...
Дык і слова прад Богам стрымаць цяпер мушу...
− Гм!.. а стрэльбу чы маеш?
− Ёсцека у клеці; −
Учора трошкі правіў, папсавалі дзеці,
Але стрэліць − нічога!.. я знаю старуху,
Яшчэ раз мне паслужыць!.. будзе гад без духу!
− Ты лепей гэты штуцэр на! бяры ад мене!
− Не, паночку, не трэба!.. кажу на сумленне,
Не умею я з панскай... лепей з сваёй плясну,
Але будзь, пан, спакоен! − як у свечку ясну!
− Казёл ты! больш нічога!.. Усе вы такія!..
На порах!.. дый няхай жа сам Бог цябе крые! −
Назаўтра яшчэ з лесу не ўзглянула сонца,
Пан праснуўся, падняўся, паглядзеў у аконца;
Глядзь! − а Грышка са стрэльбай сядзіць ўжо на ганку:
− Па мядзведзя да лесу пашлі, пан, хурманку.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!