Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Якуб Колас - Арол

Кнопка отправить на печать

Шмат думак снуецца ў дарозе
Пад стук аднастайны калёс...
Пустэля. Ні хвой, ні бяроз,
А стэп замлявае ў знямозе.

Мой друг дарагі! Што скажу я?
Прызнаюся проста: пра Вас
Я думаў, гадаў, і ня раз.
Вітаў я зямельку чужую,

Вітаў я і тыя куточкі,
Што Вас узрасцілі ў красе,
І Вашы парывы, і радасці ўсе,
І добрыя дні Вашы й ночкі.

І сумна было мне: нічога,
Нічога ж ня ведаў, дзе Вы,
І думкі ня йшлі з галавы –
Дзе ж Ваша праходзіць дарога?

Няўжо ж не сустрэну ніколі
Ні ў гэтым, ні ў іншым краю
Вясну маладую маю,
Што ў ценю прыкрылі таполі?

Няўжо ж у садочку вішнёвым,
Дзе Вы апявалі вясну,
Я болей на Вас не зірну,
Ня ўчую ўжо Вашага слова?

І раптам – адкуль невядома –
Мільгнулася думка-страла:
Дзевятага згледжу арла –
І друга застану я дома.

Быць можа, наіўнаю, смешнай
Пакажацца Вам варажба,
Ды ў ёй гаварыла журба
Душы маёй стомленай, грэшнай.

І от – прасвятліліся вочы...
Арол светлакрылы! Арлу
Прыношу я чэсць і хвалу
За тое, што мне напрарочыў.

1943

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!