Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Язэп Пушча - Белавежа

Кнопка отправить на печать

Верасень на плечы ўскінуў плашч барвовы
I пад сонцам крочыць праз гаі, дубровы.

Кроны ў пазалоце, расцвітае верас.
Хараство такое дзе яшчэ сустрэнеш?

Рослыя сасонкі з-за ракі Лясное
Выбеглі насустрач маладой сям’ёю.

Вось і ты, красуня, ў казачным адзенні.
Я не быў ніколі ў гэтакім здзіўленні.

У чароўнай пушчы, ў нашай Белавежы,
Не сціхае пошум, подых ветру свежы.

Ён душу кранае трапятлівай хваляй,
I калыша кроны, і плыве ўсё далей.

Пошум шматгалосы, як на моры ўсплёсы.
Расплятае восень залатыя косы.

У Белавежы-пушчы са шляху не збіцца:
Тут і сосны-мачты, і дубы-тубыльцы,

I асілкі-грабы ў роздуме глыбокім,
I плывуць над імі лёгкія аблокі.

Між дзяўчат-бярозак чырванее ясень,
А пахмурны ельнік вабіць сонца ў засень.

I бягуць прасекі пад шатром высокім,
I спявае сокал ў небе сінявокім.

Чую голас, сэрцу родны, сакаліны.
Жураўлі курлычуць над вярбой, калінай.

На балоце лозы жоўты ліст атрэслі.
Аклікаюць гусі дзень асенняй песняй.

Да лясной рачулкі, што бяжыць з крыніцы,
Сцежкаю хаджалай зубр ідзе з зубрыцай.

Вось ён, волат пушчы, буры і пануры,
Узваліў на карак груз стагоддзяў хмурых

I павольна крочыць, часам ў нетру збочыць,
З пушчы ў яго вочы збегліся ўсе ночы.

Гонкія алені голас свой падалі,
Падхапіла рэха то бліжэй, то далей.

А ласі ўскідаюць над кустамі рогі.
Ў кожнай іхняй жылцы колькі асцярогі.

Між галін зацішных рысь казулю сочыць:
Крадзецца... знянацку пырсне і саскочыць,

I казулю люта, як былінку, зрэжа.
Бачыла ты жахі, пушча Белавежа!

Ворагі ўзнімалі над табой сякеры,
А ты ўсё шумела, не губляла веры.

I на пнях счарнелых слёз бурштыны свецяць,
Не развеяў вецер іх па белым свеце.

Ты, як песня песень ясных зор і сонца.
Усміхайся, шчасце, маладой сасонцы!

Верасень 1960 г.



Крыніца: Пушча Я. Збор твораў. У 2 т. Т. 2. Вершы. Паэмы. Пераклады. Крытычныя артыкулы 1930-1963. – Мінск: Мастацкая літаратура, 1994. – 462 с.