Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ядвігін Ш. - Рабы

Кнопка отправить на печать

   У свінарніку сярод ночы адбылася незвычайная падзея: у паважанай маткі нарадзіўся рабы парсючок. Важная вестка перадаецца па інстанцыі з захаваннем належнай субардынацыі. Пісьменнік падбірае такія трапныя сінонімы, якія ўносяць у слоўны малюнак дадатковыя фарбы, тыя паўтоны, што так неабходны ў аб'ёмным жывапісе, дапамагаюць адчуць настроі людзей, іх узаемаадносіны.
   Вартаўнік, які прачнуўся ад гармідара, узнятага жыхарамі свінарніка, «падняўся» (ён спаў не распранаючыся на саломе ў баковачцы, прыбудаванай да свінарніка) і «пайшоў будзіць» аканома. Пан аканом спаў у цёплым ложку і не вельмі быў рады гэтай начной трывозе, але служба ёсць служба, таму ён «устаў, апрануўся і пацягнуўся будзіць ахмістрыню». Тоўстая, прысадзістая ахмістрыня не проста паднялася, нават не ўстала з ложка, а «выпаўзла з пярыны» і не разбудзіла, а сваімі пухлымі, чырвонымі кулакамі «як бач падняла на ногі дзвюх дзевак-спадручніц сваіх», і ўсёй грамадой «сунуліся» на месца важнага здарэння. Або яшчэ: аканом, «падышоўшы пад акно, стаў спярша далікатна барабаніць па ім костачкай зложанага ў кручок пальца, пасля ляпаць усёй пяцярнёй, урэшце, як пачаў пражыць кулаком у аконную раму».

   Cтрата пачуцця меры небяспечная, папярэджвае Ядвігін Ш.  байкай «Рабы»: «... І яды яму было не набрацца: сваю мерку спітлюе дый пачынае сквірчэць — усё яму падбаўляй ды падбаўляй». 
   Быццам сённяшні дзень бачыў пісьменнік, калі папярэджваў нас прароча, каб і з намі тое ж не зрабілі, што з Рабым, бо ў сваёй заспакоенасці і дбанні толькі пра карыта, у спусташэнні духоўнага, рохкаючы ад асалоды, калі пашкрабваюць пад жыватом, калі пахвальваюць, можам страціць інстынкт самазахавання (калі ужо не страцілі!). 
   Смех у творах Ядвігіна Ш. — справа сур'ёзная. Ён чэрпаў матэрыял з народнай творчасці, дзе ўсё мудра: народныя і прафесійныя творцы адзіныя ў сваім імкненні — не толькі павесяліць чытача, але і папярэдзіць яго пра небяспечнасць празмернага выключна ва ўсім. 
   Рабы ў апошні момант свайго жыцця, колькі ні сіліцца, не можа прыгадаць, што добрага ён зрабіў у жыцці. Адзінае, што прыходзіць яму на ўспамін, — тое, што «... праз усё сваё жыццё нікому благога нічога не рабіў, ну і... смачна еў, смачна піў, смачна спаў». І не заўважыў, як падвялі пад абух. A калі зразумеў непазбежнасць пагібелі— было ўжо позна.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!