Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ядвігін Ш. - Дуб-дзядуля - ГДЗ

Кнопка отправить на печать

   1. а) Маналог дуба:
   — Адкуль я тут узяўся, калі нарадзіўся — ніхто, дый я таксама не ведаю. У маленстве побач са мной было многа радні — раслі дужыя, здаровыя дубочкі. Непадалёк размясціліся зграбныя, але сварлівыя елачкі і добрыя сасонкі, асінкі-пашаптушкі. Добрае, шчаслівае было жыццё. Ляцелі гады, стагоддзі, я рос, крапчэў і дужэў. Іншыя дрэвы гінулі ў буры, але тыя, што заставаліся, станавіліся яшчэ дужэй і крапчэй. Навальніцы нішчылі дрэвы, што ў неба глядзелі, а моладзь падымалася вышэй. Ветры прыносілі свежае насенне — вырасталі новыя незнаёмыя суседзі. Прайшлі вякі — з тутэйшых застаўся я адзін. Побач растуць дрэвы, але яны зусім не такія, як я. Яны — слабыя. На захадзе: "хударлявы, крывы, увесь у суках — гніль нейкая, дый толькі". На ўсходзе: "не гэтак шуміць здаровы лес!... Бо змарыўся, ніколі перадышкі не мае, гэтак і згінуць мусіць..." На поўначы: "...такі крэпкі здалёку выдае лес, а ўважай, як яго гайдае ва ўсе бакі: то да зямлі прыгне, то крыху адпусце, — здаецца, і вецер невялікі, а пень выпрастацца не можа..."
   Я мацнейшы за іх, але век свой ужо дажываю: "пастухі бок асмалілі, людзі кару аскраблі, колькі-то сукоў павыразалі? Лісты, жалуды — і тыя штогод падбіраюць; усё, каб толькі карысць мець; а чы падумалі, што стары ўжо я, пакалечаны, веку дажываю, а ніводзін жалудок мой не ўзрос... Сохну ўжо я. Каб хоць два, хоць год далі вы мне засілку — вадзіцы чыстай, здаровай, — можа б, вам памятку пакінуў: новае пакаленне..." Дык дабудзь для мяне гэтакай вадзіцы пашукай, прынясі, карэньчыкі мае бедныя падлі...
   б) Вобраз дуба з'яўляецца персаніфікацыяй, бо дуб надзелены чалавечымі рысамі — уменнем думаць і гаварыць.
   Алегарычны, іншасказальны сэнс маналога дуба можна патлумачыць наступным чынам: дуб быў тутэйшым, ён быў моцны, добра ведаў традыцыі свайго краю, навучыўся змагацца з нягодамі. Яго суседзі-сваякі загінулі. Яны не пакінулі новае пакаленне. Тая змена, што вырасла з чужога насення, была слабая і маральна, і фізічна. Дуб хацеў, каб традыцыі не загінулі, каб справа бацькоў і дзядоў была прадоўжана. Разважаючы над маналогам дуба, можна правесці аналогію з лёсам беларускага народа і яго культурнай спадчынай. Людзі, якія не ведаюць сваёй культуры, традыцый свайго народа, — слабыя, яны не выстаяць у цяжкія хвіліны, загінуць фізічна і маральна.
   2. Ядвігін Ш. выкарыстаў у творы вобраз-сімвал Жывой вады. Гэты вобраз часта сустракаецца ў казачных творах і сімвалізуе перамогу дабра над злом, аднаўленне з мёртвых. Даволі часта ў фальклоры сустракаецца вобраз дуба, які ўвасоблівае, магутнасць, моц, здароўе, упэўненасць. Гэты вобраз традыцыйны ў фальклоры. У Ядвігіна Ш. — дуб ужо стары, яму патрэбна маладая змена. Жывая вада можа дапамагчы ў гэтым.
   Сімвал (з грэчаскай мовы — умоўны знак) — умоўнае абазначэнне з'явы праз прадмет, які нечым яе нагадвае, намякае на яе.
   Пісьменнік стварыў вобразы-сімвалы Працы, Бяды і Цярпення. Яны выступаюць адвечнымі маральнымі катэгорыямі горкай долі, паднявольнага жыцця народа.
   3. Канцоўка твора сцвярджае перамогу дабра над злом, новага над старым. Дуб загінуў, але "з-пад яго вылезлі тры хоць яшчэ цененькія, але гладкія, роўныя дубочкі..."
   4. Структурныя элементы казкі вытрыманы ў асноўнай частцы апавядання.
   Казка, — жанр вуснай народнай творчасці, звычайна празаічнае апавяданне фантастычнага або сацыяльна-бытавога зместу з выкарыстаннем вымыслу (выдумкі). Казка вылучаецца сярод іншых празаічных твораў сваёй паэтычнай мовай, незвычайнай пабудовай, для якой характэрны зачын і канцоўка.
    Структурныя элементы:
    Пачатак (зачын) "...Адкуль я тут узяўся і калі нарадзіўся, — ніхто, дый я сам не ведаю"...
   Заканчваецца апавяданне (канцоўка) наступным чынам: "Без аглядкі кінуўся я ад гэтага страшэннага месца. Чую: у старане недзе бурчыць, пераліваецца, бяжыць, нібы, скажаш, ручаёк жывенькай вадзіцы. Я туды шукаць, аж тут калі блісне, трэсне, заляскае, — здалося, увесь свет задрыжаў!"
   Алегарычнымі (іншасказальнымі) з'яўляюцца вобразы Працы, Бяды, Цярпення, у якіх увасоблены з'явы тагачаснага жыцця.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!