Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Уладзіслаў Сыракомля - Вызваленне сялян

Кнопка отправить на печать

Чытаў рэскрыпт я дабрачынны цараў,
Што даць людзям правы людзей павінен,
I пэўнасць меў – ніводная ахвяра
Ужо не будзе цяжкай для ліцвіна.
Дый колас плёны абяцаў на славу
Пасля дажынак залатога свята.
Хадзіў штодня глядзець я пад заставу,
Ці ў горад шляхты прыбыло багата.
Калі праз пыл ад панскае карэты
Я ўбачыў постаць і пазнаў здалёку, –
Пабеглі слёзы... З парушыны гэта
Ці штось з-пад сэрца выплыла на вока?
Адкуль яны? I лоб мой невыпадкам
Нібыта ўвенчан лаўравай галінай,
Бо мой прапрадзед шчырым быў ліцвінам,
Бо шляхціц я і маю герб з пячаткай.

Хай крыкуны, падумаў я, няславяць
I бэсцяць шляхты годнасць і аблічча,
Яны ўжо самі ўбачаць неўзабаве,
Што нездарма шляхетнымі нас клічуць.
I, можа, заўтра скажа з захапленнем
Масква і Польшча, цэлая Еўропа,
Што мы, ліцвіны, згодай ды сумленнем
Прыгону ёрмы паскідалі з хлопа,
Што прымуць славы лепшыя кавалкі,
Ў аналы трапяць як узор для свету
Перш-наперш тыя, хто з жазлом маршалка,
Хто галава і сэрца ўсіх паветаў.
Як Зыгмунт Аўгуст, і яны, нашчадкі, –
Зракуцца біча, каб навек адкінуць...
Я горды быў, што род мой ад ліцвіна,
Што шляхціц я і маю герб з пячаткай.

У Коўне быў ад добрых тостаў п’яны,
За вызваленне мы пілі аратых,
Чытаў я ліст, чарнілам палымяным
Брат вестку з Гродна пасылае брату:
«Хоць тут пяскі, няма ўрадлівай глебы,
Хоць для Друскенік грошы мець я мушу,
Ды зрокся, браце, паншчыны ганебнай,
Бо я ж не д’ябал, каб прысвойваць душы».
Тады я думаў: «О вы, фанфароны!
Ды што мне Коўна альбо тое Гродна?
Радзіма сэрца – ў Вільні улюбёнай,
I Вільня спраўдзіць клопат той народны.
Дабро для ўсіх там зробяць напачатку,
Дальюць віна ў вадохрышча ліцвінаў...
Я ганарыўся, што Літвы быў сынам,
Што шляхціц я і маю герб з пячаткай.

З сівое Ліды, са старой Ашмяны,
З Трок Кейстутовых ды з Вілейкі, з Дзісны –
Цвет нашай шляхты адусюль сабраны
Для люду вырак падпісаць карысны.
Айцы паветаў, іх жа наша пільнасць
Абрала з лепшых на сваіх загонах,
Няўжо яны дадуць зняславіць Вільню,
Вянец з чала сарваўшы ў Палемона?!
Аднак жа сталася... Мой край няшчасны!
Карону годнасці ў цябе сарвалі,
Твае айцы сваёй рукою ўласнай
Кайданы люду самі ўмацавалі.
Гісторыя асудзіць даастатку
Апеку іх над людам і краінай.
Мне брыдка Вільні, брыдка быць ліцвінам
I ганьба мець вось гэты герб з пячаткай!

1859 (?)
 


Крыніца: Сыракомля У. Выбраныя творы / Уладзіслаў Сыракомля; Уклад., прадм., камент. К. Цвіркі. – Мінск: Кнігазбор, 2006. – 528 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!