Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Уладзімір Караткевіч. Лісце каштанаў

Кнопка отправить на печать

  Чытаць аповесць Уладзіміра Караткевіча "Лісце Каштанаў"

 

    Антываенным пафасам прасякнута аповесць "Лісце каштанаў" (1972). Гэта ўсхваляваны і журботны ўспамін пісьменніка пра ўласны лёс і лёс свайго пакалення, чыё дзяцінства і юнацтва было апаленае вайной.
   Падзеі твора адбываюцца ў толькі што вызваленым ад фашыстаў Кіеве. Тут, на беразе Дняпра, у горадзе, які ляжыць у руінах, праходзіць са сваімі клопатамі жыццё герояў аповесці — беларуса Васілька Стасевіча, ад імя якога вядзецца апавяданне і які шмат чаго ўзяў ад аўтара, украінцаў Раланда Дзмітрэнкі, Багдана Цара і Яўгена Кульбы, украінкі, малдаванкі, а можа, крыху і цыганкі Нонкі Юніцкай, немца Карла Канецкага, яўрэя Навума Фінееса. Яны ў свае "чатырнаццаць-пятнаццаць-шаснаццаць год" ці то пад акупацыяй, ці то ў партызанах, ці то ў эвакуацыі добра зведалі, што такое вайна.
   Трагічныя падзеі нядаўняга мінулага прысутнічаюць у іхняй памяці і свядомасці, выяўляюцца ў іхніх гульнях і адносінах паміж сабою. Іх глыбока абурае несправядлівасць і жорсткасць: "Знявечаныя, без пары дарослыя, мы ўсё ж не білі ляжачага ботам у бок і не гулялі ў расстрэл".
   Напаўгалодныя падлеткі елі нават мякаць з лопухаў. Але ў іхнім жыцці было нямала і радасцяў. У той час да іх прыйшло і першае каханне. Пісьменнік з цеплынёй згадвае: "Божа мой, якія мы былі маладыя, якія да святасці дурныя і якія бязглузда, па-боску чыстыя!" Ён дакладна раскрывае характары сваіх герояў. Закаханыя Васілька Стасевіч і Нонка Юніцкая мараць пра лепшае, мірнае і шчаслівае жыццё.
   Каб наблізіць гэта жыццё, героі аповесці выношваюць задуму ўцячы на фронт. Але туды яны хочуць трапіць з уласнай зброяй. Таму пайшлі за горад і пачалі адкопваць у глыбокім яры кулямёты і вінтоўкі, якія пакінуў вораг пры адступленні і замініраваў гэту тэрыторыю. Раздаюцца выбухі. З тых падлеткаў толькі двое засталіся жывымі.
   Здарылася гэта тады, калі ападала лісце каштанаў. I той, хто застаўся жыць, заўсёды ў гэты час з горыччу і журбой думае пра сваіх так рана загінуўшых сяброў, пра "знявечанае юнацтва".

Комментарии (1)
лёля бень # 10 апреля 2014 в 20:18 0
Это очень интересно почитайте ок .