Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Уладзімір Дубоўка - Дарога

Кнопка отправить на печать

Шляхі і гасцінцы ў прасторах радзімы!
Над вамі праходзяць і вёсны, і зімы,

і лета цвятлівае з сонцам гарачым,
і восень сцюдзёная з ветрам і плачам.

А людзі шляхамі-гасцінцамі едуць,
няма тут ніколі завялага следу...

Ні ў песні, ні ў казцы, ні ў кнізе найлепшай
няма асалоды для сэрца мілейшай,

якую прыносяць гасцінцы-дарогі
юнацкаму сэрцу і сэрцу старога.

Навокал бязмежныя нашы прасторы,
абапал прысады, палеткі, азёры.

Ад кветак улетку нам водар духмяны,
увосень віюцца кілімы туману,

зіма свой абрус беласнежны пасцеле
з найлепшай, са срэбнай, з пушыстай кудзелі.

Калісьці ў малецці шукалі мы, дзеці,
а дзе ж той канец для дарогі на свеце?

Хадзілі далёка маленькія ножкі.
Нідзе не канчалася тая дарожка...

У веку дарослым хадзілі нямала.
У нашых паходах чаго не бывала!

Чаго не пабачыла вока людское!
Сказаць аніяк немагчыма пра тое!

А толькі ў дарозе не бачылі краю,
за пройдзенай — з гакам — пачнецца другая.

А гэтага гаку прайсці немагчыма,
як нельга яго перагледзець вачыма...

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!