Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Сяргей Грахоўскі - Перасцярога

Кнопка отправить на печать

Адно з двух, або людзі зробяць так,
што ў паветры стане меней дыму,
або дым зробіць так, што на Зямлі
стане меней людзей.
«Кур’ер ЮНЕСКА»

Прапахла паветра бензінам, саляркаю, газам,
Аж моташна ліпам, каштанам, бярозам

і вязам.


Ад сіняга дыму ссыхае сасна за сасною,
Іх рэжуць на дровы і ў шуркі складаюць

вясною.


Даўно пазнікалі з зялёнае паркавай зоны
Дразды, вераб’і, салаўі і вароны.
Закураны пылам прамытыя з раніцы шыбы,
Прапахлі мазутам злінялыя сонныя рыбы.
Пацягне ад комінаў ветрыкам слабым —
I ў сажалцы ўжо захлынаюцца жабы.
На яблынях вецце увесну пасыпана густа
Забойнаю дозай атрутнага дусту,
I сад у зняменні глядзіць невясёлы,
Як з кветак на дол асыпаюцца пчолы.
Радзеюць гаі, пералескі, прысады і пушчы,
I толькі яшчэ чалавек застаецца трывушчы:
Ён дыхае дымам, аглушаны звонам і гудам,
I дзівіцца сам, што трымаецца цудам.
Ён б’е свідравіны, укладвае рэйкі і шпалы:
Што зранку здабыў, таго ўвечары мала.
Ён выграб да рэшты глыбокія нетры,
I чадам прапахлі вада і далёкія кедры.
Мы — людзі нашчадкам пакінуць павінны
Празрыстую рэчку і спеў салаўіны.