Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Сяргей Грахоўскі - Мая радаслоўная

Кнопка отправить на печать

Сваіх не ведаю вытокаў
І радаслоўную забыў:
Назад зірну на пару крокаў –
I не скажу, кім прадзед быў.
 
Забыты прашчураў магілы,
Палеглі продкі ў курганы,
А лішку неадольнай сілы
Нашчадкам аддалі яны.
 
Іх сіла нашы крышыць горы,
Іх кроў спрадвеку ў пас цячэ,
І прашчуры глядзяць на зоры
Праз шчыліны маіх вачэй.
 
Маё здзіўленне – іх здзіўленне,
Іх неспакой – мой неспакой,
І ловяць прашчуры праменні
Маім паглядам і рукой.
 
А кім яны былі калісьці,
У той, непрыгаданы век?
І як яны шукалі выйсця
З лясоў, з дрыгвы, з таежных рэк
 
І з тупікоў чужой улады?
Як іх лавілі цівуны
І білі па законах здрады,
Але ўскрасалі зноў яны?
 
Не знаю, хто ў маёй аснове –
Вандроўнікі ці ўцекачы,
І хто ў маім азваўся слове –
Радзімічы ці крывічы.
 
А можа, ў грэнадзёрскай шапцы,
Ў мундзіры на заморскі лад,
Прыйшоўся да душы прабабцы
Напалеонаўскі салдат?
 
Магчыма, ёсць пачатак польскі?..
Аднойчы, мне зірнуўшы ў твар,
Віталі Фрыдрыхавіч Вольскі
Сцвярджаў, што быццам я з татар.
 
Усё магчыма, усё магчыма,
Калі згубіўся продкаў след,
Калі наіўнымі вачыма
Гляджу, як і яны, на свет
 
І тым заўсёды ганаруся,
Што ў шчаслівейшую пару
Я нарадзіўся ў Беларусі
І так, як маці, гавару.



Крыніца: Грахоўскі, С. Выбраныя творы. У 2 т. Т. 1. Вершы [Аўт. прадм. В. Вітка]. – Мінск: Мастацкая літаратура, 1983. – 382с.