Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Рыгор Крушына - Канцона

Кнопка отправить на печать

Лёгка думкай лунаць у надхмар’і,
Калі радасць душу прыгарне.
Я не мог праспяваць табе арыі,
Звонкі голас не дадзены мне.
Нічога вакальнага ў голасе –
Пустое паціху малолася.

Слова дзесьці ў дарозе ахрыпла,
У бяссіллі дранцвела зусім.
Ты мне прысаку ў сэрца насыпала,
Узнімалася полымя ў ім.
I голас прачулага лірыка
Імкнуўся раскінуцца шырака.

Я хацеў табе шчыра прызнацца,
Што гарэў і балюча кахаў.
Ад пачуццяў аж плечы згінаюцца –
Адчуваў, і пакорна сціхаў.
Змагаўся з маёю натураю...
Зацішша цвіло перад бураю.

Я маўчаў. Але ўпотай канцона
Варушыла трывожна мяне.
Можа сёння, каханнем свянцоная,
Усхвалюе, расчуліць, кране
Цябе, маю зорку праменную,
Да скону нічым незаменную.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!