Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Пімен Панчанка - А мову ледзь не затапталі...

Кнопка отправить на печать

А мову ледзь не затапталі
I асмяялі, як раней.
А вы ў народа запыталі,
Якая мова нам радней?

Бацькі (яшчэ не ўсе),
I Дурні,
I хамы (хамам не пярэч!)

Сцвярджаюць:
«Руская — культурней
I прагрэсіўней.
Нашу — прэч!»

Так мова руская —
У сіле!
Яна багатая...
Але
Мы бульбай дзелімся з Расіяй,
Шлём сала, мяса і алей.

Мацуем нашу роднасць працай,
Дзе цяжка —
Мы туды ідзём.
Над кожнаю магілай брацкай
Мы кветкі памяці кладзём.

А мову родную заўсёды
I ўсюды вучыць першы клас.
А ў нас стыдаюцца: «Не модна...»,
Як і калісьці ў царскі час.

Усе сыны усіх народаў
На памяць помняць родны верш
I ганарацца песняй роднай,
З якой з калыскі ты жывеш.

Ну, а салдаты з Беларусі
Ці служаць, ці ідуць на бой,
Саромяцца ў юнацкай скрусе:
Не знаюць спадчыны сваёй...

Мілей мне «кнігаўка», чым «чыбіс»,
Бо голас кнігаўкі ў душы.
I бульбу смажаную чыпсам
Ты зваць па модзе не спяшы.

I я на «клюкву» «журавіны»
Не прамяняю, не аддам.
I светлы край наш жураўліны
Я дзецям ціха перадам.