Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Пятрусь Макаль - Два кубкі

Кнопка отправить на печать

Побач з кубкам шчасця на стале
Бог паставіў кубак,

поўны гора.

Пенаю адсвечвалі ў імгле
Па суседству —

мора каля мора.


Палажыўшы на плячо руку,
Усявышні раіў чалавеку:
— Пі штодзень па аднаму глытку —
Хопіць шчасця да сканчэння веку.

I да незвычайнага пітва
Паспяшаўся сын зямлі прыпасці.
Ледзь пакаштаваў —

і галава

Крута закружылася ад шчасця.

I зусім забыўшы пра наказ,
I нібы зрываючыся з кручы,
Выпіў ён салодкі вір ураз,
Асушыў да дна бакал шыпучы.

Але піць няўтольная душа
Неадольна зноў і зноў прасіла.
Смага, ледзьве чутная спярша,
Забрадзіла, як сляпая сіла.

Сп’яна не разгледзеўшы бяды,
Сын зямлі

      прыгубіў кубак гора...

Так перамяшаліся тады
Шчасце з горам, нібы з морам мора.

Поплеч з чалавекам з той пары,
Дзе яго ні кіпе падарожжа,
Ходзяць два варожыя віры,—
Хто, скажыце, іх развесці можа?

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!