Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ніл Гілевіч - Здарэнне ў арэхах

Кнопка отправить на печать

Вось і выспелі арэхі –
Дачакаліся пары:
Цэлы дзень у гушчары
Чутны крыкі дзетвары.
Нападуць на куст гурбою –
Гнуць сукі
Ва ўсе бакі.
Досыць дотыку рукі,
Каб пасыпаліся самі
З загарэлымі насамі
З белым донцам лушчакі.
У Рыгоркі ўжо не меней
Лушчакоў, як два пуды.
Нават жмені,
Нават жмені
Палажыць няма куды.
Самы раз дамоў вяртацца.
Толькі як з кустом расстацца?
Хоць арэхаў у мяшэчку
Аж па завязкі набіта,
Але тыя – на вяршэчку –
Найсмачнейшыя нібыта.
Для каго ж іх пакідаць?
Толькі як ім рады даць?
Кінуў торбу на траву
І, задраўшы галаву,
Пазірае ўверх хлапчук.
Раптам з елкі шышка – стук!
А за ёй другая –
Смольная, тугая –
Шлоп! –
Каб трошку, дык у лоб.
«Што за ліха можа быць?»
Стаў Рыгорка і глядзіць:
Лапка гнуткая на елцы
Скалыхнулася, здаецца.
Ён бліжэй ступае крок –
Бачыць: рыжанькі звярок
На суку ўгары сядзіць,
Утаропіўся, глядзіць.
Здагадаўся тут Рыгорка:
«Гэта ж шустрая вавёрка!
То ж яна не для пацехі
У мяне пусціла шышку,
А каб я не рваў арэхі –
Каб і ёй пакінуў крышку!»
Аж няёмка хлопцу стала,
Глянуў, вінаваты:
«У мяне ж і так нямала!
Дык – гайда дахаты!»

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!