Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ніл Гілевіч - Думы маці

Кнопка отправить на печать

Вечар сіньку развёў за акном.
Змрок згушчаецца ў хаце.
У самотнай цішы перад сном
Думы думае маці.
 
Замарылася... Цяжка старой
Тупаць дзень каля дому.
Час вяртае без літасці ёй
Нават даўнюю стому.
 
Загарнуўшы ў абрус на стале
Свежы бохан пачаты,
Склала рукі яна ў прыпале –
На пярэднік шурпаты.
 
Рукі пахнуць травой-лебядой,
Сырадоем і ўкропам.
Гэтых пахаў ніякай вадой
Не адмыеш ні троху.
 
Колькі год рукі зналі адно:
Жалі, цеста мясілі,
Бульбу чысцілі, ткалі радно,
Цыравалі ды шылі.
 
Колькі раз яны ўдзень і ўначы
Немаўлят спавівалі!
Колькі раз – хіба хто палічыў? –
Гэты стол накрывалі!..
 
Клопат, клопат нязводны штодня!
А прарочылі людзі:
"Пачакай, падрасце малышня –
Болей клопату будзе!"
 
Гаварылі-такі нездарма:
Супакойней не стала.
Як глядзела тады іх сама –
Столькі скрухі не знала.

Вестка ўчора ад сына прыйшла:
Нарадзілася ўнучка.
А ці добра ж усё? Каб магла –
Паляцела б, як птушка.
 
Меншы з арміі піша ў лісце,
Што чакае дарога.
А куды – не сказаў. І расце,
Кроіць сэрца трывога.
 
І дачка ўжо нявеста даўно,
Позна з танцаў прыходзіць.
Хоць дарослая, а ўсё адно
Накрычаць не пашкодзіць...
 
Думы-думкі!..
У лад ім, чуваць,
Клён ля ганку шапоча.
Нібы ў памяць, у заўтра глядзяць
Маці стомленай вочы.
 
Гора ў бездань нябыту сплыло.
Доляй цешацца дзеці.
Толькі б ціха на свеце было,
Толькі б ціха на свеце...

1961
 


Крыніца: Ніл Гілевіч. Збор твораў у 23-х тамах. Т. 1. – Прадмова аўтара – Мн.: ГА БТ «Кніга», 2003. – 416 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!