Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Адлюстраванне свету дзяцей у апавяданнях Міхася Лынькова

Кнопка отправить на печать

   У апавяданні Міхася Лынькова «Янка-парашутыст» аб прыгодах хлопчыка расказвае дарослы, які жыве ў адным з ім двары. Янка ў творы паказаны дапытлівым, смелым, праўдзівым і добрым хлопчыкам. Янка добра ведае пра самалёты і пра лётчыкаў і спрачаецца з бабкай Арынай. Бацька ў Янкі таксама лётчык. Маці ў Янкі памерла і яго расціла бабуля. Янка захапіўся авіяцыяй і парашутнай справай калі яму было яшчэ 8 гадоў. Дзеці разам з Янкам спрабуюць скакаць са старой грушы, з ліхтарнага слупа, з прыбярэжнай кручы над Дняпром. У якасці парашута выкарыстоўвалі бабчын парасон з ручкай з сапраўднай слановай косці. Гонар скакаць першым дастаўся Янку, але гэты палёт быў няўдалым. Янка разарваў штаны і зваліўся ў крапіву. Потым хлопцы спрабавалі рабіць парашуты. Хлопцы спусцілі з парашутам ката ў якасці эксперыменту. Кот асоба легендарная і гераічная. (Ката пасадзілі ў клетку і запусцілі на паветраным змеі, вяроўка абарвалася, але ўсё скончылася добра, бо паветраны змей спланіраваў на пасажырскі параход на якім плыў з камандзіроўкі бацька Янкі.) Пасля гэтага бацька ўзяў Янку на аэрадром і ён паказаў сябе там працавітым, склаў 500 парашутаў, трэніраваўся скакаць з вышкі, быў на спецыяльных падрыхтоўчых палётах. І вось начальнік школы даў дазвол на самастойны скачок з самалёта. У час скачка адбылося нечаканае, Янка рана таргануў за кольца парашута, палотнішча яго пераблыталася са стропамі, а яны зачапіліся за крыло самалёта. Начальнік парашутнай справы кінуўся на дапамогу. Усё нарэшце скончылася добра. ў канцы апавядання аўтар адзначае, што дзеці выраслі і рыхтуюцца стаць парашутыстамі, лётчыкамі.
   У Яські з апавядання Міхася Лынькова «Пра хлопчыка Яську» не было маці, а потым забілі і яго бацьку-бальшавіка. Хлопчык нібыта не верачы ў то, што бацьку забілі кладзе ў бацькаву халодную далонь сваю лепшую цацку – блішчасты гузік з каляровых шкельцаў, а назаўтра ў Яськавым пакойчыку размясцілісь белапалякі, ён вырашыў адпомсціць. Яська хацеў папярэдзіць чырвонаармейцаў, але не паспеў: яго паранілі. Аказаўшыся у шпіталі, Яська ўбачыў вакол сябе толькі добрыя твары. Байцы суцяшалі Яську. «Не плач Яська, мы ўсе табе таткі».
   У апавяданні «Ядвісін дуб» расказваецца пра дзяўчынку-сірату. Яна нават не ведае свайго імя і адказвае, «то мы з Выгодаў…» У яе цяжкі лёс: маці памерла, потым загінуў і дзед, служба ў панскім двары, дзе злыя людзі называлі яе сабачым недаедкам. Праз прыклад дрэнных і добрых учынкаў можа адбывацца фарміраванне асобы дзяцей.
   Міхась Лынькоў напісаў шмат апавяданняў, у якіх паказаны трагічны лёс дзяцей у час вайны на акупіраванай тэрыторыі.
Апавяданне «Дзіцячы башмачок» – пра сямігадовага яўрэйскага хлопчыка Барыса. Што бег да сваёй маці і быў застрэлены немцам. Апавяданне «Салют» – пра першакурсніцу Рэню, закатаваную гітлераўцамі. Апавяданне «Васількі» складаецца з 2-х частак. Першая шчаслівая: хлопчык Міколка з сябрамі ў лесе збірае грыбы, і сарваў для хворай сястрычкі васількі. Калі вярталіся дамоў Міколка заўважыў, што бусел паляцеў ад гнязда, якое было ля яго хаты. Хлопчык бачыць забітых маці і сястру. Маленства для Міколкі скончылася, пачалося дарослае жыццё. Міколка вырашыў адпомсціць. Міколка ўзрывае аўтамабіль з нямецкімі афіцэрамі і гіне сам. У апавяданні «Астап» маленькія ўнукі дзеда Астапа згарэлі зажыва ў хаце, падпаленай немцамі.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!