Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Мікола Мятліцкі - Дыпціх чакання

Кнопка отправить на печать

1.    Вёска

Не паверу: ніхто не жыве
У хатах тваіх астыглых.
Крокі зноў чую – гэта
Вяртаюцца дадому з кладоў
Дзяды.
(Мулка ў магілах ім стала,
Гукаюць мёртвыя хаты.)
Бабуля мая Аксіння
Гоніць перад сабой
Чароды аблок –
З белага небнага раю.
Бацька з касой на плячы
(Вырваў з рук чорнае смерці)
Ідзе поплавам.
Маці...
З чым, мама, ты крочыш
На гэтым перасяленні памяці?
Што ў руках? Калыска
Маленькай памерлай дачкі...

Жывіце!
Гэта вашая вёска.
Паспяшаліся выпісаць вас
У сельсавеце.
Я не магу бачыць вёску пустою –
Жывіце!

...Час пашырае жылплошчу
Смерці.


2.    Прыпынак

Каторую ноч
Я выходжу на прыпынак аглухлы
За вёску і бачу адно:
Кроячы фарамі цемрадзь,
Гойдаючы на шыбінах водсветы,
Паяўляюцца з лясістай смугі
Аўтобусы,
I яркі агонь
Высвечвае шыльды-пазнакі:
«Чамкоў – Хойнікі»,
«Уласы – Хойнікі»,
«Масаны – Хойнікі»,
«Пагоннае – Хойнікі»,
«Аравічы – Хойнікі»...

Яны скрыпуча тармозяць
На прыпынку сярэдначы,
І ўсё,
Гарбацячыся ў цемрыве ночы,
Спалошліва мкнецца ў раскрытыя дзверы –
Хаты і дрэвы,
Калодзежныя жураўлі і хмары,
Тарфяныя бугры
I ржавая каналаў вада...

Пусткаю чорнай
Робіцца Бабчын.

Аўтобусы,
Пускаючы дым,
Далей імкнуцца.
Ім багата каго падабраць
На гэтай дарозе...
А я адзін застаюся
Сярэдначы
Пасярод самай жудотнай
Пустыні свету,
Каб дачакацца,
Калі ж яны
Рушаць назад
З перавернутымі шыльдамі:
«Хойнікі – Чамкоў»,
«Хойнікі – Уласы»,
«Хойнікі – Масаны»,
«Хойнікі – Пагоннае»,
«Хойнікі – Аравічы»...
Калі высадзяць
I на гэтым прыпынку
Усё,
Што забралі, павезлі.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!