Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Мікола Мятліцкі - Баршчоўка

Кнопка отправить на печать

А. М. Сцепаненку

 

Як блізка падступаецца прагрэс!
I што ў руках?
Магільная рыдлёўка...
Над Прыпяццю

зялёная Баршчоўка

За восем кіламетраў ад АЭС.
Наўкруг – лугі.
I пракаветны лес.

Тут хвалі сіньку плёскала вясло,
Рука –

сяўбой зямлю спадзеўна грэла.

Туманам ранне золкае шарэла,
I мокла жураўлінае крыло.
Жыццё гуло...
Жыццё наўсцяж гарэла...

Тут эпахальных не было падзей,
Былі радзіны і былі хаўтуры.
Праводзіў позірк воч старых пахмуры.
Цяжэлі рукі цвёрдыя людзей.
Ды ў памяці

вайны жылі віхуры.


...Уздрыгнуў ноччу пракаветны лес.
I воблак белы, як світанне, вырас,
Як згубы кліч,

як смерці чорнай вырак,

За восем кіламетраў –

    над АЭС.

Ён рос і рос

і накрап сеяў спрэс.


А тут – душа закутая ў спакой –
Хадзілі лугам, плавалі ракой,
На пашу гналі вуліцай кароў,
Садзілі соткі

і... бялілі кроў.

I думалі: які ён, той прагрэс?
Ў глыбінцы свету...

    Побач ля АЭС.