Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Максім Гарэцкі - У панскім лесе

Кнопка отправить на печать

   — Ах ты, рагатун пракляты! Адлезь, табе кажу, а то, брат, поўху зловіш, ці ведаеш!
   — А стой, не спужаліся. Дый не карожся дарма, пакуль з табой як з добраю. Не хочаш з ласкі, будзе без ласкі!
   — Уцякай, падла стары. Мяшок бяры, хустку бяры, абдзірай, сабака папскі, а гэткія жарты пакінь, поскудзь ты!
   — А мы во як...
   — Ы-ы, не чапай...
   Хрась! Хрась!
   Забаўтаўся стары ляснік, пахіліўся, раскірэчыў ногі і саўсім непрыгожа асеў к зямлі.
   Дрыгнуў шабадранымі ботамі, пацягнуўся.
   Чорная, гідкая, страшная кроў паплыла ў яго з галавы, пэцкала новы жупан, стрэльбу.
   Маладуха астаўпянела, з жахам вытрашчыла вочы, тупы шчапель, што карэнне капала, шмякнуў з рук на зямлю.
   Ой! Тошна, дрэнна... Няма як аджывіць. Тое ўжо павекі.
   Бежч... бежч... О-ё-ё-ёй... Што гэта?
   Дрэвы нядобра заківалі макаўкамі, прытулілася трава, ледзьве трэснуў сучок, лёгкая болачка ўцякла з аднаго боку неба па другі.
   Бегла, як шалёная, маладуха.
   Ляжаў, як калода, стары ляснік.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!