Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Максім Гарэцкі – Максімава зязюля

Кнопка отправить на печать

Увага! Поўны змест

   Пуста мне ў дарозе. Ні душы...
   Лес і лес. Кедры, лісцвянкі, бярозы, малады параснік, кусты каля балот.
   І не сказаць, каб усё гэта было вельмі пышна, густа ці наогул прыгожа. Звычайны лес, часам даволі рэдкі і нават дробны.
   А галоўнае – нейкая адвечная маўклівая нуда пануе тут і гняце думкі і пачуццё. І птушак не чуваць. Толькі зрэдку тарабаніць жаўна.
   Вось я выходжу на большы прагал, зелянейшы ад бяроз на яго ўскрайках, – дзесьці далёка і неяк асабліва сумна закукавала сібірская зязюля.
   – Ку-ку ! Ку-ку!
   І мне ўспомніліся яго сумныя вершы:
   – Не кувай ты, шэрая зязюля!..
   Ці прылятае яна, шэрая, там, у Крыме, пакукаваці яму?
   І дзе будзе маё апошняе прытулішча?
   Можа тут, у Сібіры, – як і яму, на далёкай чужыне?
   І колькі, колькі нас, хадакоў і перасяленцаў, слухалі тут гэта сумнае кукаванне, прыгадваючы сабе бары мілае далёкае бацькаўшчыны?

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!