Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Максім Гарэцкі – Максімава зязюля

Кнопка отправить на печать

Увага! Поўны змест

   Пуста мне ў дарозе. Ні душы...
   Лес і лес. Кедры, лісцвянкі, бярозы, малады параснік, кусты каля балот.
   І не сказаць, каб усё гэта было вельмі пышна, густа ці наогул прыгожа. Звычайны лес, часам даволі рэдкі і нават дробны.
   А галоўнае – нейкая адвечная маўклівая нуда пануе тут і гняце думкі і пачуццё. І птушак не чуваць. Толькі зрэдку тарабаніць жаўна.
   Вось я выходжу на большы прагал, зелянейшы ад бяроз на яго ўскрайках, – дзесьці далёка і неяк асабліва сумна закукавала сібірская зязюля.
   – Ку-ку ! Ку-ку!
   І мне ўспомніліся яго сумныя вершы:
   – Не кувай ты, шэрая зязюля!..
   Ці прылятае яна, шэрая, там, у Крыме, пакукаваці яму?
   І дзе будзе маё апошняе прытулішча?
   Можа тут, у Сібіры, – як і яму, на далёкай чужыне?
   І колькі, колькі нас, хадакоў і перасяленцаў, слухалі тут гэта сумнае кукаванне, прыгадваючы сабе бары мілае далёкае бацькаўшчыны?

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!