Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Максім Багдановіч - Вы, панове, пазіраеце далёка

Кнопка отправить на печать

Вы панове, пазіраеце далёка
Ў блеску сонца з велізарных плеч народных,
Але святло крые шмат чаго ад вока —
Днём не бачыце Вы зорак пуцяводных.

Загляніце жа, будзь ласка, Вы у студню:
Ўжо даўно яна счарнела і згнівае,
Але дно яе і ў ночы і ў палудню
У вадзе люстранай зоры адбівае.

К тым, каго жыццё заціснула глыбока
Ўніз, у норы падзямельныя пад Вамі,
Вы, панове, хоць і бачыце далёка,
Загляніце ў душы - студні са слязамі.


   1. Паэт палемізуе з панамі, прыгнятальнікамі народа. Святло (сонца) супрацьпастаўляюцца з ценем. Паэт звяртае ўвагу тых, з кім палемізуе, а таксама чытачоў на тое, што днём, пры бляску сонца, немагчыма ўбачыць пуцяводныя зоркі. Іх можна ўбачыць днём толькі са студні, з той далечыні і цемры, у якой здавалася б гэта немагчымым.
   Людскія душы таксама немагчыма зразумець на далячыні, немагчыма ўбачыць слёз.
   Аўтар выкарыстоўвае разгорнутую метафару-параўнанне людскіх душ са студнямі. Душы тых, каго жыццё заціснула глыбока ўніз, «у норы падзямельныя», падобныя на студні са слязамі. Таму іх не разумеюць павярхоўныя нікчэмныя людзі.
   2. Перыфраз – адзін з тропаў, у якім назва з'яў або прадметаў падаецца праз апісанне іх асобных вызначальных прымет.
   Паэт выкарыстаў перыфраз: душы – студні са слязамі (параўнайце: вочы – люстэрка душы).