Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Леанід Дайнека - След ваўкалака

Кнопка отправить на печать

   У цэнтры рамана «След ваўкалака» — вобраз славутага Усяслава Чарадзея, які, згодна легендарных звестак, валодаў незвычайнымі здольнасцямі — «разумеў галасы ўсяго жывога», мог перакінуцца ў ваўкалака. У «Эпілогу» рамана Леанід  Дайнека так гаворыць пра гэтага валадара Полацкай зямлі: «Князь Усяслаў яркай зоркай прамчаўся па трывожным небасхіле адзінаццатага стагоддзя. Пры ім Полацкае княства дасягнула сваёй найвышэйшай магутнасці».

   Пісьменнік паказвае Усяслава ў вельмі драматычны, лёсавызначальны момант: разам з сынамі яго паланілі кіеўскія князі Яраславічы, пасадзілі ў поруб, дзе ён звыкся з думкаю, што сканае ў няволі. «Вельмі любіць Усяслаў свой Полацк, Полацкую зямлю», ён — мужны і адважны вой — трымаецца перад Яраславічамі з гонарам, высакародна. Неўзабаве на Кіеў рушылі палавецкія орды хана Шарукана. У горадзе ўспыхнулі народныя хваляванні і незадаволенасць. Кляне вызвалілі з поруба Усяслава і даверылі яму свой лёс. У цяжкую, смяротную хвіліну, узначаліўшы войска Кіян, ён моцным шчытом адкідвае палавецкую навалу. Аднак потым Усяслаў адмаўляецца ад велікакняжацкага трона, бо не хоча, каб палілася кроў у міжусобіцах, каб па касцях славян хан Шарукан увайшоў у Кіеў»: «Не хачу крыві і бягу ў Полацк. Люблю Кіеў, але Полацк люблю болей». Усяслаў паўстае як дальнабачны, разважлівы палітык, глыбока маральная асоба.

   У рамане яскрава паказаны тагачасныя рэлігійныя супярэчнасці, якія вялі да процістаяння, непрымірымасці, гвалту. І гэтага не прымае князь Усяслаў, бо і «дзеці Перуна» і хрысціяне — людзі адной зямлі.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!