Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Кандрат Крапіва - Сава, Асёл ды Сонца

Кнопка отправить на печать

Сава лятала паначы,
З сабою птушкам смерць насіла,
Хаўтурны спеў ім пеючы, –

Сама там драла іх, сама ж і галасіла,
Ды так не ўбачыла, як нахапіўся дзень,

I Сонца яркага прамень
Да рэшты асляпіў ёй вочы.
Сава ўцячы тут хоча,
Ды толькі вось ляцець не можа,
А поблізу няма дупла нідзе.
Заплакала Сава ў бядзе –
Ну, хто ж Саве паможа?
На шчасце ёй тут лёс паслаў

Знаёмага Асла.

I кажа ён: – Не плач, сястрыца,

Ды надта не бядуй,–

З бяды мы вырабімся самі,

I Сонцу нам не прыйдзецца скарыцца:
Я вушы доўгія на Сонца навяду

I засланю яго вушамі.

Як цемра ўсю пакрые галу,
Як згіне прыкрае святло,
Дык ты й ляці сабе ў дупло

Тады памалу.

I наш Асёл за працу ўзяўся шчыра:

Як можна вушы свае шырай
Ён растапырыў, распрастаў

I проці Сонца стаў.

Калі ж налева глянуў коса –
Святла там яркая палоса.

Ён – гоп у левы бок.

Пасля глядзіць – святло і справа;

Тады назад ён – скок.

Нарэшце бачыць – дрэнна справа:
Скакаў, скакаў і ўжо насілу ходзіць,

А Сонцу ўсё ніяк не шкодзіць, –

Ні каплі не памог Саве,
А вочы пасляпіў сабе.

I вось Аслу нарэшце ясна стала:

Каб Сонца засланіць – вушэй асліных мала.


Вось гэту праўду едкіх слоў

Нясу, абураны, я на фашысцкіх соў

I іх заступнікаў-аслоў.



1927

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!