Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Кандрат Крапіва - Мурашка і Жук

Кнопка отправить на печать

Раз летнім днём цераз дарогу
Мурашка пруцік валакла
Ды прыпынілася была,
Чакаючы сяброўку на падмогу.

I гэтым часам

Пачуўся нейкі гук,
Як бы спяваў хто басам,
А з гукам сеў паблізу Жук.
Глядзіць Мурашка палахліва:

Што за дзіва!

Такі бліскучы ягамосць –
Наставіў вусы ці то рогі,
Ідзе паважна ўдоўж дарогі,
Пагардліва наўкола пазірае,
Адзенне тое лакам ззяе –

Ці не замежны госць?

– Ну што, малеча, цяжка
– Цягнуць такое на гарбе? –
– Прамовіў Жук, заўважыўшы Мурашку.
– А мы працуем на сябе.
– Ды чуў... Пра гэта ўсюды трубяць.
– Павага, слава, чэсць!
– Хто не працуе, той не есць.
– Давай, давай! Работа дурняў любіць.
– Без працы хіба можна жыць?
– Працуй. А мне на ліха праца?
– I без яе як мае быць
Магу я смачна есці, піць,
Па модзе апранацца,
А слава... Што мне слава!

– Ці-ка-ва.

– Калі цікава, дык хадзем,

Я пакажу ахвотна,

Дзе я жыву і што я ем,
Якім я водарам дышу,
Як час праводжу бесклапотна
I на гарбе цяжару не нашу.
I ты жыццё мо перайначыш,

Як гэта ўсё пабачыш.
Да мэты прасцяком

Паўзе Мурашка за Жуком:
Хоць вокам глянуць на той рай –

На Жукавы палацы.

Мо праўда ёсць на свеце край,
Дзе можна жыць без працы.
Жук важна крочыць перадом,

За ім Мурашка сціпла.

Жук ганарліва: – Вось мой дом!

I тут... Мурашка ўліпла,


Такі ж не мелюць языком,
А праўду кажуць людзі:
Як папаўзеш ты за Жуком,
Дык апынешся ў брудзе.


1964

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!