Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Кандрат Крапіва - Кукарэку

Кнопка отправить на печать

Важак курынай чарады
Фарсісты, хоць не малады,
Такі быў зух,
Што рызыкі хапіла б і на двух,
Як прадзеды яго спрадвеку,
I ён штодзень галёкаў кукарэку:
Перад світаннем, нацямочку,
На седале правёўшы ночку,
Ён звонкі голас падаваў,
Каб, хто жывы, ўставаў.
I – дзіва дзіўнае! – як па сігналу,
Усё навокал ажывала:
Спявалі птушкі у бары,
Тарахкалі ў калгасе трактары,
На ферму да кароў

спяшаліся даяркі, –

У рух прыходзіла сяло,
I сонца, ўстаўшы з-за гары,
Дарыла першы промень яркі.
Тут Пеўню ў галаву прыйшло,
Што гэта ён такую мае ўладу,
Што без яго загаду
I сонца б не ўзышло.
Ну хто б такому даў бы рады?
Натхнёны думкаю такой,
Ён храбра вёў курэй на грады,
Дзе грэблі цэлай талакой.
Калі ж драпежніцкі атрад
Аднойчы шуганулі з град
I цырымоніцца не сталі,
А нават пугай адхвасталі,
Ён гэтага не мог сцярпець
I даў зарок: – Не буду болей пець
Ні досвіткам, ні днём.
Няхай жа ўсё спіць мёртвым сном,
Пакуль я з годзік памаўчу.
Ох, я іх правучу! –
I сеў на седала – вучыць.
Мінае ноч, а ён маўчыць,
Змяняе золак цемру ночы.
I спеў птушыны ўжо гучыць,
А ён заплюшчыў вочы
I маўчыць.
Ужо і сонейка ўзышло,
Усё навокал ажыло.
I злосць і дзіва недарэку:
– Ды як жа так! Без кукарэку?!

Я раіў бы любому чалавеку,
Які часамі рэй вядзе
I не ў курынай грамадзе,
Не захапляцца ўласным «кукарэку»,
Калі ўсе ведаюць напэўна,
Што сонца ўзыдзе і без пеўня.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!