Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Казімір Камейша - Ганчары

Кнопка отправить на печать

Замесяць гліну, нібы цеста.
Глядзіш, і гліны не пазнаць.
I чуеш, што ў руках ёй цесна,
На волю просіцца яна.

Нібыта дыхае між пальцаў
Жывы і цёплы камячок.
Рука бывалага пушчанца
Не пашкадуе плескачоў,

Пакуль не зробіць паслухмяным,
Зусім падатлівым яго.
Але у печ яшчэ зарана,
Яшчэ зарана у агонь.

Яго кладуць на круг ганчарны:
Няхай пакружыцца усмак.
I вось у танцы незвычайным
Адчайна кружыцца камяк.

Спачатку выцягне ён шыю,
Пасля раздасца у баках.
I рысы свежыя, жывыя
На гліне выведзе рука.

Пасля ганчар яго пагладзіць.
I, закасаўшы рукавы,
Ён ручку, як руку, прыладзіць.
Збанок, і праўда, як жывы.

Пара яго і ў печ адправіць.
Ён урачыста едзе ў печ.
Яго суседзі злева, справа
За ім стараюцца паспець.

Ён возьме ў полымя трываласць.
I будзе печы ўдзячны ён,
Што гартавала, глянцавала
I ў сценкі пасяліла звон.

А з печы выплыве, – аж ззяе.
Хвала і гліне, і майстрам!
Жыве збанок, збанок спявае
На далані у ганчара.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!