Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

 

 Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Данута Бічэль-Загнетава - Каложа

Кнопка отправить на печать

Каложа!
Каложа мая прыгожая!
Ты і ў завею, як летам, пагожая.
Клёнам тваім, пэўна, сто гадоў.
А можа, іх пасадзіў Міндоўг?

Любая крона паўнеба засціць.
З паўсвету птаства тут знойдзе засень.
Там недзе звіта
гняздо для месіка.
Сядзіць ён,
ногі ў Нёмане звесіўшы.
А Нёман цячэ сабе ўдаль,
як звычайна,
стагоддзямі вербы да хваль прыручае,
жартуе і лашчыць,
пяшчотны залішне,
над кручай закруціць нядобрыя мыслі,
свавольную думку знайсці дапаможа...
Вясновая песня мая –
Каложа.

Калі над табою
цені мярэжацца,
чакаюць спаткання на кожнай сцежачцы...

Калыска вякоў неспакойных,
Каложа!
Няхай твае сны ніхто не трывожыць!

I вера і цвёрдасць мая –
Каложа!
О, колькі крыжоў на тваіх раздарожжах!

Крышылі, палілі,
дратамі скручвалі,
а ты, як зямля,
была неўміручая...

I ы на заходзе, як поўдзень сонечны.
Васьмівяковая,
і заўтра – сённяшняя.

Нішто цябе з сэрца
вырваць не зможа,
бяссмерце продкаў маіх –
Каложа.
 


Крыніца: Бічэль-Загнетава Д. Даўняе сонца: Лірыка. – Мн: Маст.    літ., 1987. – 398 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!