Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Віктар Карамазаў - Бежанцы

Кнопка отправить на печать

    Тэма рамана Віктара Карамазава "Бежанцы" (1993) — бежанства, выгнанніцкі лёс беларускага народа ў XX стагоддзі. Не адзін круг ліха, бяды-нядолі зведала сям'я Падабедаў. Настаўнік Захар Падабед, вачыма якога мы пераважна глядзім на падзеі, прайшоў у ваенную часіну цярністы выгнанніцкі шлях. Суровую праўду бежанства ён спазнаў за свой век спаўна: "Бо ўсё жыццё бачыў, як сунуўся па дарогах люд, адарваны ад сваёй зямлі. Не з кніг, з жыцця ведаў: калі чалавека адрывае ад свайго месца, ад каранёў, ад зямлі, хаты, кідае ў свет, як у капейку, калі ён робіцца бежанцам, бяжыць, часта не ведаючы куды, дык чалавек гэтакі ўжо не накорміць нікога, сам галодны... На дарогах людзі знікалі, губляў сілу народ. Дарогі нявечылі дзяцей. А канца гэтай дарозе не было". Яшчэ першая сусветная вайна пакінула сваю мету ў душы Захара. Пазней, у час калектывізацыі, ён бачыў, якое разарэнне нясе вёсцы савецкая ўлада: людзей раскулачвалі за нішто, рабілі "ворагамі народа", высылалі на чужыну.
   Віктар Карамазаў не ідэалізуе свайго героя, паказвае, што і ён прычыніўся да зла — "пасабляў выяўляць схаванае ў кулакоў Збожжа". Аднак Захар Падабед з тых людзей, якія здольны аналізаваць падзеі, свае ўчынкі, рабіць высновы і дакараць сумленне. У гады другой сусветнай вайны напакутаваўся малы сын Захара — Васіль, які згубіўся на суровых дарогах ваеннага часу. Новым трагедыйным кругам пакутаў стала чарнобыльская катастрофа. I вось маленькі хлопчык — Васілёў сын — бегае па беразе Сожа, у тых мясцінах, дзе бяда зноў не пашкадавала людзей, зрабіла іх бежанцамі. Цярністы шлях народа працягваецца. Віктар Карамазаў падводзіць нас да сумнага, балюча-трывожнага роздуму пра тое, што бежанства стала адвечнай нацыянальнай драмай, трагічнай доляй беларусаў.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!