Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Віктар Казько - Неруш

Кнопка отправить на печать

   Герой рамана "Неруш" — меліяратар Мацвей Роўда. Ён, як і іншыя персанажы гэтага твора, верыў у неабходнасць асушэння балот, лічыў, што меліярацыя ператворыць гэты край у квітнеючы куток: на асушаных тарфяніках вырастуць багатыя ўраджаі, гэта зробіць людзей заможнымі і шчаслівымі. Але вынікі пераўтварэння аказаліся зусім процілеглымі кабінетным планам. Зямля, якая спакон веку надзейна карміла людзей, ператвараецца ў пустыню, а райскі куток — у пекла, дзе круцяцца ў карагодзе тарфяныя смерчы: "I вецер выў і крычаў у вушы галасамі княжборцаў:
   — Быў лес...
   — Была вада...
   — I стала пекла, пекла, пекла..."
   Пісьменнік паказвае, да чаго прыводзіць бяздумны, безразважны падыход да справы, які не ўлічвае вопыт і веды тых, хто жыў на гэтай зямлі, ведаў яе таямніцы і мог бы знайсці мяжу пры ўмяшанні ў прыроду. Трагедыя Мацвея Роўды ў тым, што ён сам з гэтага краю, ён ужо разумее: за страты, нанесеныя людзьмі прыродзе, давядзецца адказваць і перад сваім сумленнем, і перад людзьмі, якіх пазбавілі ранейшых умоў жыцця, і перад нашчадкамі. На пасадзе старшыні калгаса ён імкнецца перагледзець свае адносіны да асушэння балот і хоць нешта выправіць у тым, што парушыў.
   Раман "Неруш"— пра адносіны чалавека да прыроды, якая дасталася яму ад бацькоў, шанавала і карміла яго і яго дзяцей і якая часта церпіць ад яго. Сумнае відовішча знявечанага Палесся пацвярджае абагульненне, якое гучыць у пачатку твора: "Прыродзе, апрача чалавека, ніхто і нішто не супярэчыць". Гэтыя тэмы сваіх твораў, як, дарэчы, і іншых, пісьменнік выношваў доўгія гады. "А пісьменніцкая праца падобна на шахцёрскую — на-гара стараешся выдаць толькі тое, што трэба людзям", — у гэтых словах Віктара Казько яго пісьменніцкае крэда.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!