Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Васіль Хомчанка - Мама

Кнопка отправить на печать

   Сяргейку прывезлі ў вёску. Там ён пабег на лужок, дзе хадзіла карова Рагуля з маленькім гарэзлівым бычком.
   – Здароў, белалобы, – павітаўся Сяргейка.
   А той узбычыў лабастую галаву і пайшоў на хлопчыка.
   – Букацца хочаш? – спытаў Сяргейка і, нагнуўшыся, выставіў наперад сваю галаву. – Давай.
   Белалобы пабаяўся букацца, павярнуўся і пабег ад Сяргейкі. Сяргейка – за ім. Але не дагнаў і схаваўся за кусцік. Бычок туды-сюды, а Сяргейкі няма.
   – Не знайшоў! Не знайшоў! – закрычаў Сяргейка і выскачыў з-за куста. – Цяпер ты хавайся.
   Ён закрыў рукамі вочы, а бычок – бягом у хмызняк. Сяргейка знайшоў яго адразу і застукаў:
   – Бачу, вылазь!
   А белалобы не можа выбрацца з хмызняку – забраўся аж у самы гушчар.
   – Му-му! – паклікаў ён маці. Рагуля нават не павярнулася на гэты кліч. Скубе сабе траву і скубе.
   – Му-му-му! – яшчэ мацней загаласіў бычок.
   Тады Сяргейка яму сказаў:
   – Ты не так завеш: не му-му, а ма-ма.
   – Му-му!
   – Мама, – зноў паправіў Сяргейка і з усяе сілы крыкнуў: – Мама!
   Гэты кліч пачулі адразу абедзве мамы – Сяргейкава і белалобага. Сяргейкава маці абняла цяля за шыю, а Рагуля штурхнула яго пад бок пысай. I вывелі белалобага на лужок.
   – Вось бачыш, – зарадаваўся Сяргейка, – паклікалі як трэба, мамы і прыйшлі.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!