Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Васіль Жуковіч - Снежная баба

Кнопка отправить на печать

Дзе канчаецца пасёлак,
дзе мяцеліца мяла,
і прыгожай і вясёлай
баба снежная была.

Там кружыўся лёгкі вецер,
там іскрыўся белы снег,
там вакол гулялі дзеці
і звінеў дзіцячы смех.

Эх, зіма, зіма, зіма!
Эх, мароз, мароз і снег!
Баба снежная сама
выйшла на дзіцячы смех.

Разгулялася ж адліга,
і чаму не спіць яна?
Перад гэтым ціхім ліхам
баба снежная адна.

Апусціла баба рукі,
апусціла баба нос,
стала плакаць ад дакукі:
недзе згінуў Дзед Мароз.
 
Ох, бяда, бяда, бяда,
плачу многа, многа слёз,
слёзы льюцца, як вада:
недзе згінуў Дзед Мароз.

Дзе падзеўся ён, старэча?!
Ну, не кануў жа ў ваду,
можа, вернецца пад вечар
і развее злыбяду.

Ахапіла бабу скруха,
бо на ростані зіма
прашаптала ёй на вуха,
што яго нідзе няма.

Баба снежная тры ночы
праклінала горкі лёс,
і ўсе выплакала вочы,
і растала ўся ад слёз.

Ох, бяда, бяда з бядой:
не вярнуўся Дзед Мароз,
слёзы робяцца вадой,
замест бабы – мора слёз.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!