Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Васіль Вітка - Па дарозе ў Мазыр

Кнопка отправить на печать

Выбліснуў радасна з сіняй смугі
Промень на дахі крутых камяніц,
I за ракой пашырэлі лугі,
Засерабрыліся плыні крыніц.

Бусел прачнуўся ў цёплым гняздзе,
Чапля цыбатая выйшла на жвір,
I, легкакрылая, па вадзе
Мчыцца імкліва «Ракета» ў Мазыр.

Раптам птушыны ўстрывожаны ўскрык.
Ах, палахлівіца, ты мне прабач.
Не на прыцэл я бяру, а на ўлік —
Што ж такі жаласны, роспачны плач?

Белая чаіца біла крылом,
3 хвалі рачной узляцець не магла.
Быццам на крызе яна ў ледалом,
На каляровым крузе плыла.

Як бы спатрэбіўся сёння мне бог,
Той, што па штату скарочаны — Пан.
Можа б, стары спалучыць дапамог
Жылку крыніцы і нафты фантан,

Уберагчы вас, жыцця берагі,
Неба блакіт, зеляніну зямлі,
Каб вінаватасці нашай кругі
Да нашых нашчадкаў не даплылі...

На даляглядзе дубровы, бары,
Песеннай Прыпяці вольная шыр,
Схілы зялёныя, горы, яры,—
Добрае раніцы, мілы Мазыр!

1977

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!