Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Анатоль Вярцінскі - Гора – не бяда, бяда — не гора

Кнопка отправить на печать

«Гора – не бяда, бяда — не гора:
пабыла – сплыла, нібы вада.
Няма праўды – гэта ўжо горай,
гэта ўжо цэлая бяда.
Гора – не бяда, бяда – не гора...» –
гаварыў так часта дзед Рыгор,
хоць да майго дзеда да Рыгора
гора і заходзіла на двор.
Спіць мой продак, соснамі адпеты.
Я жыву – яго і плоць і косць.
На маім рахунку ёсць і беды,
на маім рахунку гора ёсць.
Знаю добра іхні горкі прысмак,
іхні смак. І знаю я яшчэ –
як несправядлівасць, нібы прысак,
тваё сэрца раптам апячэ.
Я спасціг, што беды – непазбежнасць,
немінучы спадарожнік мой.
Я прызнаў жалезную залежнасць
ад прыроды – мёртвай і жывой.
Я сцярплю усе яе няміласці,
i капрызы, і сюрпрызы ўсе.
Толькі аднаго –
несправядлівасці
чалавечы дух мой не знясе.
«Гора – не бяда, бяда – не гора,–
я кажу, як гаварыў мой дзед.–
Вось несправядлівасць – гэта горай,
гэта горай ад усякіх бед».

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!