Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Разанаў - Балада пратэсту

Кнопка отправить на печать

Каля Юр'ева

дол павораны —

каля Юр'ева
норы ворага...
Бор абрушаны б'е таранам —
курчы рыбіныя без ракі,
і пульсуюць кастры мембранна:
навастрыліся крыжакі.
Занавесаю:

эсты — нехрысты —

навісае злавесны змест.
Вячка Полацкі,
дзвінскім нерастам
сярод нератаў

твой пратэст.


Шчыт тутэйшых

прад сутарэннем...

Светліць зорка тваю вяху:
замахнулася пакарэнне —
Вячка. Полацкі на шляху.
Па-за Юр'евам не працягі —
зеўраць чорныя рубяжы...
І цвярдзей,

як даюць прысягу, —

паміраючы, не чужы.
Непярэйдзены сэнс —
ні сведак,
ні надзей і раскол па сцяне —
на замах пераможны: гэтак!
Адгукнуцца крыштальным: не!..
Не зачэпяць:

на выезд віза —

нецярплівы капыт каня...
Ды нязгодна скразніць,

пранізваючы,

безназоўная глыбіня.
Уцалець ад ліхой навальніцы...
адступщца

ў жыццё і ад’езд...

белым светам наўзмах засланіцца... —
светлы позірк і смелы жэст —
у сваёй і чужой Айчыне
немагчымае быць нічыйным,
немагчымае
і пратэст.
Распрастаешся ты на доле —
па жыцці,

па бядзе,

па вайне...

Але ўкладзена неадольная,
Вячка Полацкі, сіла ў «не».