Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Жук - Хто вінаваты?

Кнопка отправить на печать

Увага!!! Поўны змест

   Хлопчык ніяк не мог зразумець, чаго ад яго хочуць.
   Што ён, урэшце, такое зрабіў? Вазу крыштальную разбіў? Ці новую мэблю цвіком падрапаў?.. Падумаеш, у абед скарыначкай хлеба запусціў у Рубіка – сабачку, якога падарыў яму тата. Ды і зрабіў гэта не са злосці. А так, каб не сумна было абедаць. Рубік збег з пакоя ў кухню, а ён – раз! – і кінуў. Вось і ўсё. І болей нічога.
   Толькі дзядуля з бабуляй чамусьці адразу перасталі есці, а потым дзядуля ціха сказаў:
   – Прасі прабачэння…
   Хлопчык незадаволена надзьмуўся, але вылез з-за стала, падышоў да дзядулі з бабуляй і, гледзячы ў падлогу, прамармытаў:
   – Даруйце… Я болей не буду…
   – Не-не, – паспяшаўся спыніць хлопчыка дзядуля. – Не ў нас, а ў яго прасі прабачэння…
   Хлопчык падышоў да Рубіка, які зашыўся ў кут каля дзвярэй і вінаватымі вачыма сачыў за ўсім, што адбывалася на кухні.
   – Даруй мне, Рубік… Я болей не буду…
   Але дзядуля зноў яго перапыніў:
   – Не-не… Ты і зараз, мусіць, не зразумеў. У хлеба прасі прабачэння… У хлеба…
   І вось гэтага хлопчык ніяк не мог зразумець. Можа, ён недачуў? Ці, можа, дзядуля агаварыўся?
   А дзядуля быццам здагадаўся пра яго думкі, яшчэ раз пацвердзіў свае словы:
   – Так-так, у хлеба… Падымі і прасі прабачэння…
   Як можна прасіць прабачэння ў хлеба? Ён жа – нежывы! Не дыхае і не размаўляе. Не смяецца і не плача… Гэта ў людзей можна прасіць прабачэння. Ну, няхай нават у жывёл, у птушак – яны таксама жывыя. А ў хлеба?.. Ён кожны дзень бачыць, як кідаюць хлеб у скрынкі для смецця, проста на зямлю, у гразь… І ніхто не просіць прабачэння. А калі так робяць, значыць, хлеб – дробязь. Усё адно як той камень ці пясок… Адным словам – мёртвая рэч! А тут – прасі прабачэння…
   Хлопчык падняў скарыначку і заплакаў: ён не ведаў, за што павінен прасіць прабачэння ў хлеба.
   А хто вінаваты?

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!