Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Гарун - Мае думкі

Кнопка отправить на печать

Па-на горах снягі паляглі,
I даліны ўбраліся ў белі.
Мае ж думкі, як толькі маглі,
Хутка з ветрам удаль паляцелі.

Паляцелі ўдаль, дзе няма
Гэтых гор – вартаўнічых няволі,
Дзе не гэтак сурова зіма,
Дзе прыняў я і жыцце і долю.

Паляцелі спытаць, паглядзець −
Як жывецца на роднай старонцы?
Як той брат-беларус мой жывець?
Ці высока ўзнялася сонца?

Там жа ўсё, як раней, як было:
Беднасць, ціша кругом і цямнота.
Дзе там шчасце! Жыццё зацвіло,
Як наверсе якое балота.

Сонца нізка – не грэе саўсім
I саўсім жа не свеце без мала;
Раз блісне дзе-нідзе – і паўсім,
I зноў сваю твар захавала.

Колькі ж будзеш ты спаць? Не пара
Табе часам, мой браце, праспацца,
Каля бацькаўскіх ніў і двара
Працаваці зноў шчыра ўзяцца?

I усё, што ўтраціў сплючы,
Пазбіраці да роднае хаты?
Годзе спаць! I не будзе начы,
Будзеш вольны, разумны, багаты!

I высокае слонца тагды
Будзе працу тваю аглядаці,
I пазбудзешся крыўд і нуды,−
Будуць людзі цябе шанаваці.

1910

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!