Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Адам Гурыновіч - Месца нячыстае

Кнопка отправить на печать

Месца нячыстае, што і казаць,
Мне гэта месца знаёма.
Відзіш,там крыж адзінокі відаць −
Гэта магілка Пахома.
Хто ж той Пахом? Гэта ж панскі ляснік.
Лет таму дваццаць ці болей
Жыў ён у хатцы, быў чэсны старык,
Звідзеўся з горкай ён доляй.
Праўда, быў вельмі дзіўны чалавек:
Смутны усё, маўчалівы.
Слова не скажа; камунеўдамёк,
Мог бы падумаць − спясівы.
Да разгавораў ён быў не ахвоч,
Жыў, як пустэльнік ў пустэльні,
Толькі пацехі, што стройная доч,
Любіў жа ён яе вельмі.
Годы праходзяць, настала пара,
Кася ўжо дзеўкаю стала.
Толькі прыходзіць к Пахому сястра,
Кажа, што службу дастала
Касі у горадзе. Бедны Пахом!
Жалка з дачкой расставацца.
Дзеля таго дык і ёй з старыком
Не век векаваць жа, прызнацца.
Можа, гады цераз два ёй ізноў
Трэба вярнуцца на лета.
Кася не тая вярнулась дамоў:
Стройна, як пані адзета.
Касю увідзеў і кажа Пахом:
“Віджу, што стройныя хусты...
Толькі ці чэсным ідзеш ты пуцём,
Можа, дарогай распусты?”
Кася спусціла тут вочы далоў,
Усё адгадаць тут не трудна.
Але стары нават рэчы не вёў
I падарункі ад дочкі прыняў,
Нават слаўцом не забідзеў,
А валасы, малючыся, ён рваў,
Toe сам Бог толькі відзеў.
Кася паехала. Стары ляснік
Услед паглядзеў ёй угрума,
Смутна сівой галавою панік,
Думае горкую думу.
Часта Пахом сваю доч ўспамінаў,
Усё таскаваў і маліўся,
Дзеля таго да канца не стрымаў,
Ночнай парой удавіўся.
Месца нячыстае!
Усякі із нас
Міма з малітвай праходзіць.
Кажуць жа людзі: у поўнач якраз
Нехта тут, плачучы, блудзіць.