Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Адам Гурыновіч - Да жніва

Кнопка отправить на печать

— А пайду ж я, маці,
У поле жыта жаці!
Жыта зелянее,
Колас налівае,
Вецер з ніўкі вее —
Жнеек прызывае:
— Ды ўставайце, жнейкі,
Дзеўкі маладзенькі!
Ды скарэй вастрыце
Ржавыя сярпочкі,
Ды барзджэй пачніце
Вузенькі шнурочкі.
Бо пачну гуляці,
Ніўку калыхаці:
Досыць табе, ніўка,
У полі красавацца;
Пара табе, ніўка,
У гумно схавацца!
— Ціха ж, вецер, ціха!
Не рабі ж ты ліха, —
Плача ніўка, плача,
Гнецца каласамі,
Не відзіць — не бачыць
Жнеечак з сярпамі.
— Ой! і дзе ж вы, жнейкі,
Дзеўкі маладзенькі?
Вецер каласенькі
Хоча вытрасаці,
Зерняткі паўненькі
У зямлю пакідаці.
— Ціха ж, ніўка, ціха,
Не рабі ж нам ліха.
Рукі ўжо памлелі
Граблямі махаці,
Яшчэ ж не паспелі
Сена паграбаці.
Пажджы ж, ніўка, трошка.
Справімся нямножкі,
Сянцо дазбіраем
I дамоў пазвозім,
У тарпу наскладаем —
Тады сярпы возьмем.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!